YALNIZLIK VE İNSAN

… Issız bir vadideki umursamaz bir çağlayanın

Bir günlük macerasını merak edenler anlar ancak

Yalnızlığın yürek sıvazlayan değerini

Sayısı hiç de az değildir aslında

Kalabalıklar arasında yalnızlık türküleri yakanların…

Sosyal bir varlık olarak insan, aslında her zaman “yalnızlığını unutma” savaşını vermiştir. Yalnız kalma korkusuyla bir arada yaşayan insanoğlu, zaman zaman yalnızlığı da arar. Bence geçici bir avunmadır, insanın topluluk halinde yaşama merakı. Güçsüzlüğünü, endişelerini, korkularını başkalarıyla aşmaya çalışan insan, adeta bir sığınak olarak görmektedir diğer insanları. Ama bu, gerçek anlamda kendisini ayakta tutmaya yetmemekte, gerçek gücü yine kendi içinde, kendi özünde aramaya koyulmaktadır. Çünkü insan, yapısı, yaratılışı gereği yalnızlığa mahkumdur. Kendi özel dünyasına tüm dünyayı sığdırsa da o dünyasında tek başınadır.

Şu bir gerçek ki mutluluğu dışarıda arayan insan eninde sonunda kendi dünyasına yönelecek ve gerçek mutluluğu kendi içinde, kendi yalnızlığında bulacaktır. Öyleyse nedir bu insanın iç dünyası? Bu dünyaya giden yollar nasıl yakalanır, ve bu dünya bu enerjiyi nereden alır? Şüphesiz, insanın iç dünyası tüm dış etkenlerden etkilenen fakat her şartta varlığını koruyan yapısıyla bir sığınaktır aslında insana. Dış dünyanın negatif etkileriyle bocalayan insan, gerçek huzuru ve mutluluğu bu sığınakta bulur. Düşüncenin gerçek gücü de burada kendini gösterir. Kendi içinde mükemmel bir yapıya sahip olan insanın iç dünyası, olayları yorumlamada ve anlam vermede sürekli aktif haldedir. İnsan, iç dünyasını biraz keşfe çıkıp, orada olup bitenleri biraz sabır eşliğinde anlamaya çalıştığında birçok meseleyi eninde sonunda çözüme kavuşturacaktır.

Temel mesele insanın bir varlık olarak kendini tanımaya ve anlamaya gayret etmesi meselesidir. İnsan kendini tanıyabildiği oranda huzura erecek ve yaratılış gayesine yönelik eylemlerde bulunacaktır. Yalnızlık, bu aşamada kilit nokta görevini üstlenecektir. İnsan, yalnız kaldığında ve yalnızlığını hissettiğinde bir arayış içine girecek ve gereksiz yönelmelerden kendini soyutlayacaktır. Yalnızlık demek, düşünmek demektir. Yalnızlık demek, hayatı sorgulamak demektir. Yalnızlık demek, varlığın esrarını merak etmek demektir. Yalnızlık demek, hayatın anlamını anlamaya çalışmak demektir.

Unutmayalım ki ne zaman devre dışı kalacağı belli olmayan bir bilincin uyanması için yalnızlık şarttır. Yalnızlığı önemsemek, zamanla olgunlaşacak düşüncelere kapı aralamak demektir. Yalnızlıkta doğan her düşünce yabana atılacak türden değildir. Onlar bir gün gerçek karşılıklarını bulacaktır. Arınmış bir bilincin durağıdır yalnızlık.

…Yalnızlık

Kimseye uzak değil aslında

Çıkmak lazım

Yalnızlığın gizemli yolculuğuna

Ve yaşamak lazım doya doya yalnızlığı…

Musa TAKÇI