Annemin vefatı üzerinden henüz fazla bir vakit geçmemişti, siz deyin üç ay ben deyim dört ay… Annemin yokluğuna daha alışamadan babamı da verdik kara toprağa…

“Ama” diyorduk kendi kendimize, “bu kadar yakın mıymış ölüm”, “o kadar uzak zannederken” diyorduk. Nedense babamın uzun yaşacağına olan inancımız o kadar sağlamdı ki hiç birimiz ilk duyduğumuzda inanamadık. Tamam, iki hafta önce bir kalp krizi geçirmişti ama atlamıştı da…

Evet, ölüm işte, haber vererek gelecek değil ya. Belki de haber verdi de biz duyamadık, biz göremedik. Hülasa 2014 bize ikinci kez acı bir sürpriz yapıyordu…

Her seveni gibi her canı her evladı gibi ben de duyunca gözümde yaş, dilimde “canım babam” sözcükleri ve yol boyunca hatırası eşliğinde vardım köyümüze. Çok sevdiği evi insan dolu ama bana bomboş geliyor. Ağlama sesleri ile karışan muhabbet sesleri. En son yanında bulunan ablam ile karşılaşıyor ve uzunca bir süre ağlaşıyoruz. Çünkü bize şimdi ağlamak düşüyor. Varlık sebebimizin ikisini de kaybetmişiz, gerçekten yalnız kalmışız şu dünyada. Çatımız çökmüş, babamızın ocağı artık hiçbir zaman eskisi gibi tütmeyecek. O sıcaklık bir daha gelmemek üzere gitti gidecek. Annemizin babamızın sesi hayallerimizde yankılanacak artık…

Babam, zihinlerimizde her zaman alın terinin sembolü olacak. En zor zamanlarımızda bize ilham kaynağı olacak. En yorulduğumuzda onun enerjisi ile motive olup yeniden işimize dört elle sarılacağız inşallah. Onun gibi uyumlu, onun gibi çalışkan, onun gibi neşeli olacağız onun hatırasını devam ettirebilmek için. Onun dikip yetiştirdiklerine bakacak. Onun diktiği ağaçların meyvesinden kurtlarla kuşlarla birlikte biz de yiyip babamın ve annemin ruhuna dualar okuyacağız.

Sevgili babamın ve annemin ruhunu incitmemek için bir şeye eskisinden daha fazla dikkat edeceğiz, kardeşliğimize. Aramızda adaletle hükmedecek ve onları kabirlerinde rahat uyutacağız inşallah. Kimsenin kimseyi kırmasına, ezmesine, üzmesine müsaade etmeden aramızda eskisinden belki daha güçlü bağlar tesis edeceğiz. En büyüğümüzden en küçüğümüze kadar anne ve babamızın emanetlerine (maddi manevi) sahip çıkacak ve inşallah iyi bir sınav vereceğiz. Rabbim bize bu konuda yardım edecektir inşallah. Babam şu anda çok sevdiği eşinin yanında. Yan yana olan kabirleri hayat mücadelesi verirken olduğu gibi. Kabirleri nur dolar inşallah. İnşallah bizden razı olarak diğer âleme göçmüşlerdir. Biz onlardan memnun ve razıydık…