UNUTMAYI UNUTMAK

 "Unutmak" , diye bir şey var mı?

            Gerçekten unutabilir mi insan herhangi bir şeyi?

            İyi ya da kötü yaşanmış herhangi bir şey işte

            Unutulabilir mi gerçekten?

            Mesela sevenin, sevilenden ayrı olması unutulabilir mi?

            Ayrılığın mutlaka bir sebebi vardır:

            Belki bir terk ediş, belki terk ediliş, belki de ölümü

            Ama sonuç aynıdır:

            Ne giden unutabilir kalanı,

 Ne de kalan gideniü

            "Unutmak" , diye bir şey var mı gerçekten?

            Unutabilir mi insan herhangi bir sözü?

            İyi ya da kötü söylenmiş bir sözüü

            Gerçekten unutabilir mi insan?

            Söylenen her sözün mutlaka bir sebebi vardır.

            Belki mutluluktan, belki üzüntüden,

            Belki de içine düşülen boşluktan dolayı söylenmiştir.

            Ama söz ağızdan çıkmıştır bir kere

            Ne söyleyen unutur söylediğini,

            Ne de söylenen duyduğunu

            "Unutmak", diye bir şey var mı gerçekten?

            İnsan sevmeyi unutabilir mi mesela?

            Annesini, babasını, çocuğunu, sevgilisini;

            Ağacı, çiçeği, taşı, toprağı, Vatanı;

            Dünya'yı sevmeyi unutabilir mi insan?

            Peki unutursa nasıl yaşar?

            Yaşıyoruz. çünkü unutmuyoruz

            Ne seven unutur sevdiğini,

            Ne de sevilen sevildiğini

            "Unutmak" , diye bir şey var mı gerçekten?

            Saygı duymayı unutabilir mi insan?

Herhangi birinin, duygularına, düşüncelerine,

İnancına, Hürriyetine saygı duymayı.

Gerçekten unutabilir mi insan?

O zaman en büyük özelliğimizi,

İnsanlığımızı kaybetmez miyiz?

Hepimiz insanız. çünkü unutmuyoruz.

"Unutmak" , diye bir şey yok. İyi ki yok. "Unutmak" , bir hastalıktır. Bizimki olsa olsa hatırlamamaya çalışmak . Ya da mümkün olduğu kadar iyi şeyleri hatırlamak. İşte bu sağlıklı bir davranış biçimi. İnsan, yaşadığı, hissettiği hiçbir şeyi unutmamalı. çünkü yaşanan ve hissedilen her şey bizler için birer hayat tecrübesidir. Tüm olumsuzlukların üstünü kapatıp, sanki hiç olmamışlar gibi davranmaya çalışmak beyhude bir çabadır. Bu şekilde asla gerçek bir hayat yaşanamaz. Sağlam bir bina ancak sağlam bir zemin üzerine yapılırsa ayakta kalabilir.

İyi ya da kötü yaşadığımız her şey bize ait.  Yapmamız gereken; elimizdeki tüm yaşanmışlıkları mümkün olduğu kadar doğru değerlendirip hayatımızın geri kalanında güzelliklerin olumsuzluklardan daha fazla olmasını sağlamak. Bunu herkes yapabilir. Evet, herhangi biri bunu başarabiliyorsa herkes başarabilir. Kendimize ait sade bir  hayatı yaşamak, başkasına ait süslü bir hayatı yaşamaktan çok daha güzeldir. Hiç tereddütsüz kendi hayatını yaşamayı ancak cesur insanlar seçer. çünkü yaşamak cesaret ister.

Belki de yapılacak ilk ve en güzel şey:  "Unutmayı Unutmak"

                                                                                             Ayşegül ERGİN

                                                                                                         31.03.2008