Vallaha HELAL OLSUN diyorum. Bu yazıyı okurken; sanki daha önce yaşadığım bir olayı televizyondan veya sinemada seyrediyorum zannettim. Özellikle milli ve dini duygulardan uzaklaşıp tamamen maddi dünyanın esiri haline geldiğimiz şu günlerde bu yazının herkes tarafından okunarak "Bu günlere nasıl geldiğimizin ve düşmanı nasıl yendiğimizin " farkına varılması gerektiğine inanıyorum. Tabii bu arada geçmişmizle ne kadar övünsek azdır.
Anlaşıldığı üzere yazının asıl can alıcı bölümü bundan sonra başlıyor. Büyük merak ve istekle bekliyorum

Üstad eline, yüreğine, kalemine, duyguna sağlık. Yazını sulu gözlerle nefes nefese okudum. Dedelerimize ait hafızalardaki bu duygu yüklü, yakın tarihimize ışık tutan hatıraları çok güzel bir üslupla yazıya dökerek unutulmaktan kurtardığın için sana çok teşekkür ediyorum. Hürmetlerimi sunuyorum. Allah yâr ve yardımcınız olsun efendim.

Sevgili kardeşim, dışarda kar olanca haşmetiyle yağarken, elim şakağımda titreyen duygularımla, önlemeye çalıştığım gözyaşlarımı birim arkadaşlarıma göstermeme çabasıyla okudum bir milletin kurtuluş mücadelesini Muhammed dedenin şahsında...Muhammed dedenin Ziya dedemle buluşması aralarında geçen konuşmalar hakikaten çok dokunaklı...

Canlar nice canlar,yiğitler şehit; şehit çocukları yetim ve yoksul, aşsız ekmeksiz geçen günler dedem rahmatlık anamgile çektiği yoksulluğu anlatırken şu duayı ettirirmiş 'Allah'ım açlıkla gavura terbiye ettirme.' Yüce Mevla (c.c.) bu millete ebediyyen böylesine ızdıraplar yaşatmasın.

Sevgili kardeşim eline sağlık duygusu yüklü edebiyatı güçlü, tarihi bir yazı tekrar tekrar okunacak bir yazı, teşekkür ederim.

Selamlar Saygılar...