GURURLU ANALARIN KAHRAMAN EVLATLARI

03.10.2008/Cuma
Mermilerle kazındı analarımızın yorgun yüreklerine bu tarih. Kolay mı ki? Onlar belki bin kere öldü 9.5 saat içinde. Kulaklarında evlatlarının sesi varken,ateş sesleri aldı yerini.Gözlerinde hayalleri varken,karanlık bürüdü ortalığı ve bir kez daha dalgalandı al bayrak gururla,haykırarak söylendi İstiklal Marşı.

Acılı haber yayıldığında ağıtlar yükseldi yurdun dört bir yanından. İşte o zaman gözyaşları düştü mermilerin üstüne. Biri de keşke gitmeseydi demedi.”Beni de alın, asker olalım” diyen sesler hiç eksilmedi göklerin hâkimi Türk bayrağının yanında. Hakkâri, Mersin, Düzce, Şırnak, Zonguldak, Kayseri, İstanbul, Sivas tek yürek tek ses oldu Mehmetçiklerimizin son yolculuğunda.

Son kez öpüyordu 5 yaşındaki oğlu ya da hiçbir şeyden habersiz şaşkınlıkla olanları izliyordu yeni doğan kızı. Ama hepsi bugünün Mehmet evladı yarının Mehmetçikleri olacaklardı. 17 gencimiz Mehmetçiğimiz soğuk ve karanlık toprağın altında sonsuz uykuya yatmışken, binlerce yürek şükretti onlara. Binlerce yürekten kan damladı onlar için. Ama hepsinin başı dimdikti. Herkes nasıl böyle korkusuz savaştıklarını düşünüyordu. Çünkü onlar Türk genci.Çünkü onlar GURURLU ANALARIN KAHRAMAN EVLATLARIYDI!


Sinem ÜZÜMCÜ
İlköğretim Öğrencisi
Okullar arası kompozisyon yarışması İzmir birincisi oldu.