tezoğlu gozel yazı yazmışşsın vessalam ne deyek gardaş.ziya dedemin tarihi yazının bir bölümünde resmiyle birlikte olması ayrı bir duygulandırıyor insanı.yazılarını yeni okudum.devamı ile ilgili inşaalah gayretin vardır..selamlar.

yakışıklı yeğenim doktorum teşekkür ederim.. sağolasın Allah razı olsun...
hocam bizim aileninde bir doktora ihtiyacı vardı;) sayenizde sorun kalmadı...
Başarılar Selamlar...

Selim amca, öncelikle ellerine sağlık. Bugün 3 yazıyı ardarda okuduk ailecek. Babam gözyaşlarını tutamadı, biz de gerçekten çok duygulandık. Ben uzun zamandan beri ilk kez bir yazıdan bu kadar etkilendim. Okurken insan ağlamamak için kendisini zor tutuyor.Allah mekanlarını cennet eylesin şartlar o zaman gerçekten zormuş. Allah onlardan razı olsun, bu millete bir daha o günleri yaşatmasın... Sen de çok sağol bu olayın artık yazıya dökülmesi gerekiyordu. Bu yönden çok güzel bir adım attın teşekkürler, selamlar...

merhaba Necdet Hocam. Maalesef o isim karıştıranlar listesine bende dahil oldum. Kusuruma bakmayın.
İlginize çok teşekkür eder saygılar sunarım..

Sayın hocam: Emre Kınay değil Necdet Kınay. Genelde karıştıranlar çok oluyor.Düzeltmek istedim . Çalışmalarınızda başarılar.

Emre KINAY Hocam, tanıyamadım ama çok teşekkür ederim.

Sevgili kardeşim inşallah senin kaleminden Abdulaziz dedenin aziz hatırasını, şehadetini konu alan bir yazıyı okumak şimdiden heyecan veriyor bana, çünki o gizemli hayatı hep benim merakımı celbetmiştir.

Bu milletin evlatları cihan harbinde her cephede savaş vermiş mütareke sonrası istiklal mücadelesiyle de varolan takadi tükenmiş anadolu insanının; istiklal harbi sonrası yetim, yoksul bir neslin yaşadığı travmalar içler acısı Selim kardeşim seninde belirttiğin gibi hakikaten bende Hacı Emmiden dinlerken çok etkilenmiştim. Çocukluk yıllarında böğürdelikteki halasına gidipte tekrar dönme mecubriyetinde kalışını anlatmıştı...,daha nice ızdırablar, sıkıntılar, açlıklar... dedemlerin hayat hikayeleri bunun örnekleriyle dolu.

Tarih yaşanmış öylece müellifini beklerken okurlarını beklerken tarihi kaydetmek kaynak niteliğinde bir çalışma yapmak bu tarihi bizimle buluşturmak önemli bir hizmet Allah razı olsun gardaş tekrar eline sağlık bende Yunus abi gibi Hidayet kardeşim gibi aynı beklenti içindeyim :)

Saygı ve Selamlarımla...

Merhaba Yunus abi.
Doğrusu düşüncelerini merak ediyor ve sabırsızlıkla bekliyordum:))
Tabi ki böyle hoş sözlerle, övgülerle buluşmak benim için farklı bir mutluluk oldu. Hani takdir ya da teşekkür bekleyen bir öğrencinin son gün, işte o takdir ya da teşekkürüne kavuşması gibi bir şey:))
Dedemin hikâyesi enteresandı. Dinlerken de yazıya dökerken de çok farklı duygular yaşadım.
Sadece dedem değil Onunla birlikte bir çok insanın hayatıyla ilgilide bir çok şey öğrenmiş oldum.
A.Aziz'in geride kalan eşi çocukları o ailenin bütün mücadeleye rağmen dağılması perişan olması beni en çok etkileyeni oldu. Ardından Böğürdelik'te muhtemelen zehirlenerek ölen (belki de öldürülen) Lutfiye'nin hayatı da çok acı! Aslına bakarsan o günlerin deyimi ile Rus harbi, Cihan harbi ve istiklal harbi, doğrudan ya da dolaylı tüm aileleri darmadağın etmiş. Başta ekonomik yapı olmak üzere sosyal, kültürel yapı alt üst olmuş. Hatta evlerin, ağılların boşalması terk edilmesi yıkılıp viran olması ile köylerin mahallelerin fiziksel yapısı değişmiş.

Ayrıca bu vesileyle Müdür Hafızın amca çocuklarını da öğrenmiş oldum. Müdürler Sülalesi yani. Necdet amca sayesinde.

Ellerinizden öpüyorum.
Selamlar...
   

Teyzeciğim merhaba. Hafta sonu yine Telin'de takıldığım için yazını yeni okuma fırsatı buldum. Çok teşekkür ederim.
(mahçup ediyon Hocam;) ben sadece anlatılanları aktarıyorum,tıpkı rahmetli dedemin hikaye anlatması gibi.)
Ellerinden öpüyorum. Enişteme teyze çocuklarına selamlar.

Efendim bir tarih öğretmeni olarak yazınızı kayda değer buluyor ve tebrik ediyorum.