Uzun aradan sonra işte yine yoldayım.Bu defa Balıkesir’e gidiyorum.Ne sebeple niçin olursa olsun yüreğimden kaçmak için yaptığım yolculuklardan sadece biri daha.Tabi gerçek neden ise;ablam onunla evli amcamın oğlu ve onların sevgisinin üstüne çıkan iki canın hasreti.Annem 20 gün kal derken ağabeyim 30 gün babam ise izne zam yapıp 40 gün izin verdi.Bakalım misafirlik kaç gün sürecek.

          Saat 03:42.Dün gece 23’ten itibaren yoldayım.İlk mola yeni sona erdi.Gürün çok gerilerde kaldı artık. Yolcuların duası kabul olurmuş benim için dua et sende diye mesaj yazmış ağabeyim. Rabbim dualarımı kabul etsin ve tüm sevdiklerimi mutlu olarak gözüme göstersin.Bilmem kaçıncı molanın ardından yeniden yoldayız.Saat 06:37. Ankara’yı izliyoruz bu defa.Volkman dinliyorum.Fatih Kısaparmak etme bulursunu söylüyor. Saat 08:39. 30 dakikalık mola yeni sona erdi. Eskişehir yolunda devam ediyoruz .Başım ve ayaklarım isyan bayrağını dikmek üzereler,bu yol biterse bütün yollar biter.Saat 10:14.Eskişehir’de inecekleri bırakıp,Bursa yoluna düştük.İki saate kadar Bursa’da olurmuşuz. Rabbim benim de tüm yoldakilerin de  yardımcısı olsun.Saat 12:14.Az sonra Bursa’ya varacağız.Bursa’da inecek yolcular var.Hazır Bursa’dayken arkadaşım Ayşe’ye mesaj attım çay koydum çayımı içmeden geçme diyor.Çayını içemesem de ilkokuldan beri hatırı sayılır bir dostluk kurduğumuz arkadaşımla aynı havayı solumak çok güzel.Bursa bizim bozkıra inat yemyeşil.Ne diyeyim Allah sevdiklerine bağışlasın.

             Ve işte son iki saatlik yol için yeniden yoldayız.Bekle beni Balıkesir!Dün 23’ten beri süren yolculuk nihayet sona erdi.Hidayet ağabeyi, Nurten ablamı,Kamil’i ve Nurettin’i görmek tüm yol yorgunluğumu bir anda üstümden aldı. Balıkesir ismi gibi esir bir balık demek mi acaba diye düşünmedim değil.Her zamanki gibi nüfusu yani en az merak ettiğim şey hakkında bilgi veremeyeceğim ama; gördüğüm kadarıyla çok kalabalık bir şehir değil.Sağlık yönünden hizmetler fakir en çok bu konu canımızı yaktı bildiğim kadarıyla bir devlet hastanesi iki tanede özel hastanesi var.Sağlık Ocağı desen şehir merkezine o kadar uzak ki  ve tabi gittiğim andan gelene kadar aradığım bankamatiği bulamayışım bunlar eksi yönleri.

              Ama bir yerde sevdiklerin varsa ki orası gözüne güzel gözükür .Akşamları çıkıp boş sokaklarda yürüyüp parkta  bir şeyler içmek ,külahta dondurma yemek, sonra geç vakitlere kadar insanı üşütmeyen havasında balkonda oturup çekirdek çitlemek unutamadığım güzellikleri arasına girdi ve tabi en sevdiğim şeyde orda kaldığım 40 gün boyunca her cumartesi pazardan alışveriş yapmak oldu.Genelde kıyafetlerden gözümü alamasam da sebze meyve alışverişi yapmakta çok eğlenceliydi.Sıcaktan uyuyamadığımız gecelerde Nurten ablamla sabaha kadar küçüklüğümüzden,yurt anılarımızdan konuşup sabahlamak;Kamil ile saklambaç oynayıp Nurettin’e kırmızı balık,benim annem güzel annem şarkılarını ve dandini dandini dasdana ninnisini söyleyip onun gülen gözlerine şahit olmak en tatlı anlardı.

                 Dönüşün bu kadar zor olacağını tahmin edemezdim ama; gerçekten öyle zor geldi ki.Kendimi aslında öyle kaptırmışım ki bunu ancak ayrılırken anladım.Ve işte dönüş başladı.30 Temmuz 2006 Pazar.Saat 13:49.Uzun Balıkesir gezisini sonlandırıp yola çıktım daha birkaç dakika önce.Geride Nurten ablamı bırakmak ağırıma giden konulardan ,sonra öyle alışmıştım ki  Nurettin’e,Kamil’e. Bozkıra yeniden alışmak çok zor olacak.

                  Balıkesir’in dağları genelde orman.arabanın geneli boş büyük oranda Bursa’dan binecek yolcular.Benim gibi Gürün’de inecek iki yolcu daha var.Farklı beklentiler için yol alan ortak yolcular.Saat 16:26.20 dakikadır Bursa’da moladaydık.Yeni kalkacak otobüs.Binen yolcularla birlikte arabanın düzeni iyice karıştı.Midem felaket inşallah yolculuğu bana zehir etmez.Saat 18:01.Yola devam.Bursa’dan Eskişehir’e uzanan yol uzadıkça insanın içini rahatlatıyor.Göz alabildiğine orman.Yeşilin her tonu birbiri ile o kadar barışık ki.Yol yapımı için kesilen ağaçların yeşili solmamak için büyük çaba gösteriyor.Bozkırda yok değil o da var ama;orman ona inat öyle güzel öyle farklı ki.Saat 19:25.Yola devam.Eskişehir’den yeni yola çıktık.Eskişehir’e gelmeden midem yapacağını yaptı ve içtiğim ilaç dahil her şeyi  çıkarttım.Yanımdaki kadında ufak bahanelerle vardı başka yere oturdu.Az önce Nurten ablam mesaj yazmış.Sanki bir odadan çıkıp geleceksin diyor.Zaman çabuk aksın Suçatı’ya bir an önce varayım.Midem daha fazla isyan etmeden.Saat 23:45.Gece uzun ona oranla yol daha uzun.Uyuyamadım ilacında etkisi ile başım felaket ağrıyor. Yanım doldu şu an Kırıkkale içinde ilerliyoruz.Rabbim bizi evimize kavuştursun.Bu arada arabada iki Suçatılı daha var.Saat 02:07.Mavi Kent Dinlenme Tesislerinde yarım saat durduktan sonra yine yola devam.

                        Silik bir düşe dönüşüyor ardımda bıraktıklarım. Esas dünyama doğru yeniden yoldayım.Bakalım zaman ne gösterecek.Araba çok sallanıyor,aynı zamanda karanlık yazamıyorum.Sazcağızsuyu beni nasıl karşılayacak bilmiyorum.Güneşi gibi sıcak mı ;poyrazı gibi hırçın,soğuk mu; yoksa gölgesi gibi ferah rahat mı?Nasıl,ne şekilde karşılarsa karşılasın kendimi bu bozkırda yaşamaktan mutlu hissediyorum.

                                                                                               Gül Fidan TAKCI

                                                                                                        2006