.....
Okul kapısına vardım dineldim
Çocuklarım var da almaya geldim
Haydi zalim gurbet bağrımı deldin
Hani bir zamanlar ben de küçüktüm
Annemi düşündüm boynumu büktüm
Akşam oldu karanlıklar basıyor
Hasret yüreğimi yıkıp yasıyor
Özlem içindeyim gönlüm susuyor
Hani bir zamanlar ben de küçüktüm
Annemi düşündüm boynumu büktüm
Bahçe duvarına sırtımı verdim
Gülüp oynamayı ben de severdim
Anam gül yüzünle hayale geldin
Hani bir zamanlar ben de küçüktüm
Babamı özledim boynumu büktüm
Dırıl donum vardı bezden önlüğüm
Bana göre hoştu benim gördüğüm
Dolaşık saçlarım hep düğüm düğüm
Hani bir zamanlar ben de küçüktüm
Babamı özledim boynumu büktüm
feyruze hanım çok güzel yazsmışsın.Hoşuma gitti şiirin.Soyadın öksüz olunca ismail amcamı(recoğ ismail)onu hatırladım.onun oğulları yusuf.celal.hikmet vs.. onları hatırladım.Siz onlardanmısınız.Eğer onlardansanız.bizde sarıkaya suyunun öbür yanında eşoğ bibinin oğluyum.İsmail amca deden zeynep bibi babaannen veye anneannen se onlar rahmetliler çok iyi insanlardı.Bu şiirle beni eskilere taşıdın kutlarım seni...Başaralılı çalışmalarıyın devamını dilerim.
Feyruza Hanım şiir yazmayı çok az kimse becerir.Şiirleriniz çocuklarınızdaki zeka sizden kalıtsal olmalı ...Tebrik ediyorum .Yeni şiirlerinizi görmek üzere..
Kategori: 
2271 Okunma | 04 Şubat 2007 15:30:13
Aktif Ziyareti
Bugun