SAPI VAR SAHİBİ VAR!

Yaz sıcağına eşlik eden bir sonbahar manzarasından tüm Telinli hemşerilerime saygı ve selamlar.

…

(Sizlere anlatmaya çalışacağım olayı ilçe tarım müdürlüğünde teknisyen olarak çalışan Suçatı’lı hemşerilerim: Mehmet ŞİMŞEK, Mehmet ŞİMŞİR ve Kadir ŞİMŞİR’den dinledim.)

…

2008 yazı.

İlçe tarım müdürlüğünde her yıl olduğu gibi, doğrudan gelir desteğinden, vatandaşın deyimiyle -tarla parasından- faydalanmak isteyenlerin,başvuru dosyaları kabul edilmektedir. Müdürlük binası oldukça kalabalık ve de gergin.

Babam,Sazcağızsuyu’dan bizlerin ricası üzerine başvuru dosyasını vermeyi kabul etmiş,ama dosyadan ziyade Recep’in kahvede, kendi deyimiyle -oynaşlarıyla- okey oynama hayaliyle Gürün’e gelmiş. Üstelik ilçe tarım binasına geçerken okey arkadaşlarından bir kaçı ile de karşılaşmış ve:

“masayı hazırlayın! ben hemen iki dakikada şu zıkımlığı teslim edimde geliyorum!” diyerek elindeki dosyayı sallamış.

İlçe tarım binasında karşılaştığı, dosya teslim kuyruğu babamın sinirlerini tut baştan germiş.Gergin sıra bekleme esnasında ortalıkta beliren bir bayan,elinde dosyası ile sıranın en başına geçmiş ve:

“ben bir bayanım,yukarı saccuğazdan geliyorum,müsaade edin de beklemeyim,kuyruğa girmeden dosyamı teslim edip gideyim” demiş. Sinirleri tam gerilen babam dosya teslim kuyruğundan hafif kenara çıkmış, oldukça yüksek ve çok gergin bir ton da:

“O’nun da bizim gibi bir sapı var sahibi var!!! Hanımını gönderip kendi baş köşede sifleneceğine gelsiiiin dosyasını teslim etsin! Ben sıramızı vermeyelim deyirim!!.”demiş.

Nurettin emmisinin sert ve gergin sesini tanıyan telinli teknisyenlerden Mehmet ŞİMŞEK hemen yanına gelmiş ve

“Nurettin emmi! sen canını sıkma! Hele gel şöyle” türünden cümlelerle babamı masasına götürmüş. Bir çaylık muhabbetti takibende dosyayı elinden alıp işlemlerini halledip

“hadi sen git işine bak,dosyanın işi tamam” demiş.

19.10.09

GÜRÜN