YARIN ÖLECEKSİNİZ!

Ölmeden önce ölünüz!                              

Hz. Muhammed 

Yarın öleceğinizi düşünün! Biliyorum, bu hiç de hoşunuza gitmeyecek, belki düşünmekten de kaçınacaksınız. Ama düşünmekten kaçınmanız, ölümü ve ölmenizi engellemeyecektir. Her an ölebilecek yapıda olduğunuzu unutmayınız! 

Hani yaşadığımız birçok olayı önceden düşünmesek, planlamasak  da yaşamıyor muyuz? Ne biliyoruz, yarın herhangi bir olay gibi ölüm olayıyla karşılaşmayacağımızı. Hem aynı bizler gibi ölümünden bir gün önce hayatını sürdüren, gelecek için planlar yapan, büyük bir telaşla koşuşturan, belki de ölümü hiç aklına bile getirmeyen bir insanın, bir gün sonra öldüğüne şahit değil miyiz? Bütün bunlara ister istemez ”evet” demek zorundayız. Çünkü ölüm olayı, bizim dünyadaki varlığımız kadar gerçektir ve hiçbir şekilde kurtuluş yoktur. Olayın ilginç tarafı, içimizden birçok insanın ölümüne bizzat şahit olduğumuz halde, kendimizin de tıpkı o insanlar gibi öleceğine bir türlü inanamıyoruz. Sanki bu olayın bizden başkaları için geçerli olduğunu düşünüyoruz. Ölümü sürekli uzak tutuyoruz kendimize. 

Gelin, tüm bu kaçışlardan kurtularak yarın öleceğimize kendimizi inandıralım. Ölümü tüm bedenimize hissettirelim. Yani ölmeden, ölmeyi deneyelim. Ve bir süre gerçekten ölmüş gibi, kendi durumumuzu, geride bıraktıklarımızı, yarım kalan işlerimizi, yarına dair planlarımızı; kısacası ölümümüz karşısındaki tepkilerimizi ölçelim… 

Eğer bu denemeyi gerçekten yapabildiysek, kısa süreli de olsa büyük bir korku ve çaresizlik yaşadık demektir. Çünkü, ölüm bizi her şeyimizden ayıracak. Bu korku ezecek bizi. Belki de teselliyi bir gün dahi olsa ölümü düşünmemekte bulacağız. Ama ölümü düşünmemiz veya düşünmememiz yarınki ölümümüzü engellemeyecektir. Ne yapacağız o  zaman bu kısa sürede? Çünkü, ölüm kadar acıdır ölüm korkusuyla geçen saniyeler. Ağır gelmemeli bizim ölümümüz bize. Başkaları da bizim gibiydi.  Onlar da ölmek istemiyorlardı. Onların da içleri ürperiyordu ölümü düşündükçe. Fakat kurtarmadı bu düşünceler onları ölümden. Biz de bir “onlar” olacağız. 

Evet, ölümü düşünmekle belki de büyük çıkmazlara girdik ve büyük korkular yaşadık. Acaba bu olay, gerçekten bizi çıkmazlara sürükleyecek, çaresiz bırakacak, korkuların en büyüğünü yaşatacak bir olay mı? Yok mu hiç çıkar yolu? Eğer ölümü bütünüyle erime, yok olma anlamında algılıyorsak,  korkularımızda haklıyız demektir. Ama ölümü bir yok oluş değil de  yeni bir doğuş, yeni bir başlangıç ve insanın aslına dönmesi şeklinde algılıyorsak, ölüm korkusu diye bir korkumuz olmayacaktır. Biz yine de yarın öleceğimizi unutmayalım. Bu bizim yok olmamız olmayacak, aksine, yaşamı doğru algılama noktasında bize birtakım ipuçları sunacaktır. 

Rahat olmalıyız, elbette ki hayat bizim tanıdığımız hayat, dünya da bizim tanıdığımız dünya olamaz. Gördüklerimizden daha fazlasını düşünmeliyiz. Biz, gerçek biz olduğunuz müddetçe  hiçbir korkumuz olmayacaktır. Ölüm karşısında korku duymak yerine, ölümdeki hikmeti, sırrı, anlamı kavramaya çalışmalıyız. Korkularımızın yerini tefekkür, ilim, bilgi ve iman almadıktan sonra, gerçek anlamda mutluluğu yakalamamız da çok zor zaten. Öyleyse bizleri aşan şeylerin korkularını bir kenara bırakarak, yaşamdaki temel esprileri yakalamaya çalışalım. 

 Musa TAKÇI