Yine güzel bir şiir, teşekkür ediyoruz...
DURDURAMAM Kİ
gayrı mevsim hazan her yer sarardı
sen benim yanımda kalsan ne vardı
dişlerim döküldü saçım ağardı
ben geçen zamanı durduramam ki
yandı içim yandı döndü ateşe
bütün ıstıraplar gelir peş peşe
yaşım otuz oldu inmez on beşe
yaşanan her anı durdurmam ki
neler vermezdim ki bir bilsen neler
ah bir dönse giden seneler
ne gün tekrarlanır ne de geceler
bu hayat kervanı durduramam ki
bu hasretlik yerin almış kaderde
ben bir çare bulamadım bu derde
yıllar oldu o yar gelir gider de
isterim de hani durduramam ki
geçti gönül gayri her emelinden
umudum yıkıldı ta temelinden
içim kan ağlıyor matem elinden
ben dönen dünyamı durduramam ki
Bin türlü çile ve keder ile geçiyor ömür,bu çilenin ve ızdırapların altında ezilen insanoğlu,günler,aylar,yıllar hızlı tren gibi geçerken,Boşa geçen gençlik günleri,ihtiyarlığında insana bir ızdırap oluyor,ve başlıyor gençlik yıllarını bir bir sorgulamaya.hatayı başka nedenlerde bulmaya çalışıyor..ve anlıyor anlyorda eyvahları ayyuka çıkıyor.yukarlarda uçuşan göçmen kuşları bile anlıyor feryadın manasını ama ya insan oğlu...Asr suresinde işaret ediyor yüce rabbimiz bu boşa geçen günler için''insanoğlu zarardadır,buna geçen zaman şahittir.Ve ancak iyi işler yapan,sabrı ve hakkı tavsiye edenler hariç...''buyurur.Güzel bir şiir ,teşekkürler...