Merhaba
Bir dosta merhaba dedim
Hal hatırın sormak için
Yürüyoruz bir menzile
Bir an önce varmak için

Yol yarıya geldiğinde
Geri dönüp bakıyoruz
Yaşanmamış geçen güne
Methiyeler yakıyoruz

Zaman akar durmaz kolay
Hep seninle eder alay
Geri gelmez kolay kolay
İster tüh de ister vay vay

Yaşanmışsa dolu dolu
Fark etmez kızı oğlu
İnsan tek doğar amma
Yaşam bunların çoğulu

Ömür yolu bir gün biter
Has bahçende baykuş öter
Ayrılık ölümden de beter
Diyemezsin artık yeter

Yaşlandıkça özlemlerin artar
Gezdiğin tozlu yollar,yediğin hedikler kavurgalar
Büyük bir ustalıkla kovduğun kargalar
Hele harman yerinde höre çalmalar
Sel geldiğinde tutulan ala balıklar
Tarlada topladığın yemlikler, kar çiçekleri
Mis gibi kokan nevruz, kenger, yülümeler
İlk adım atışlar küçük adımlarla yürümeler
Tezek ateşinde pişen ekşili köfteler, ıspanak börekleri,
İncirli Ali Emminin düğünlerde pişirdiği canım bulgur pilavı, yanında taze yayıktan çıkmış bir tas ayranı ne kadar özlersin değimli? Dahası var, taşları özlersin, rüzgar estiğinde sesini duyduğun, yazları gölgesinde uyuduğun kavak ağacını özlemez misin? Ya aşıdıdan gelen üzümü, kırağı yemiş pembe domatesleri, erik kurusunu, tato elmayı unuta bilir misin? Meçin emminin kırmızı halka şekerlerini, Durdu Ali Emminin leblebisini bunları unuta bilir misin.
Yokuşun başını,kara ağılın taşını,yazını,baharını kışını özlersin değimli dostum.
Ama artık çok geç .
Ömür tireni son istasyona yaklaşmakta.
Günler aylar hatta kör olası yıllar sudan da hızlı akmakta.
İçinden yalvarmak gelir ne olur dur bana biraz daha zaman ver.Unutma o küçük dediğimiz zaman asla verilmez.Vakit varken yaşamaya bak.Çoluk çocuk oğlan uşak
Ekrem MADENLİ