HER ŞEYE SÖZ GEREK Mİ?

     Yazayım mı diye soruyorum  bazen. Yazmama sebep o kadar çok sebep varken.

Kalemim geriye gidiyor. Her şeye söz gerekmediğini savunuyor. Ben ise kalemimin

beni yargılamasını reddederek  yazıyorum.

   Yazayım mı diye soruyorum bazen. Ve yazıyorum:

Yaşadıklarımızı, yaşamadıklarımızı, yaşayamadıklarımızı.

Anladıklarımızı, anlamadıklarımızı, anlam veremediklerimizi.

Reddettiklerimizi, reddetmediklerimizi, reddedemediklerimizi.

Güvendiklerimizi, güvenmediklerimizi, güvenemediklerimizi.

Issızlarda,

Susmayı, susmamayı,susturulmayı.

Israrla,

Zannettiklerimizi, zannetmediklerimizi, zannedemediklerimizi.

İnanmayı, inanmamayı, inanamadıklarımızı.

Noktadan öncekini, sonrakini, sonlandıramadıklarımızı.

Feshettiklerlmizi, feshedemediklerimizi, feshettiremediklerimizi.

Aydınlananları, aydınlanamayanları, aydınlatamadıklarımızı.

Zindanlarda,

                        YARGILAMAYI, YARGILAMAMAYI, BİR DE  YARGISIZ İNFAZI.

                                                                          EBRU TAKCI