TELİNİN DERNEĞİ OLMAZ

Abdurrahman Bey,
Dernekle ilgili söyledikleriniz doğru, bir zamanlar derneğimiz tarafından ihtiyaç sahiplerine niyet edilerek yapılan yardımlar nasıl olduysa ihtiyaç sahiplerine değil de başkalarına gitmiş. Dağıtım konusunda muhtemelen bilgi eksikliğinden ve belki biraz da acemilikten dolayı tamamen iyi niyetle çıkılan bir iş maalesef şimdi derneğin en önemli ayıbı haline gelmiş durumda. Deyim yerindeyse ortada bir ölü var ve onu kaldırmamız gerekiyor.
Evet çözüme çok yakınız, bu çözüm sayesinde derneğimiz artık hata yapmayacak ve sağlam tutulmuş üye kayıtları sayesinde derneğimiz büyüdükçe büyüyecek inşallah. Bu konuda gönüllülere her zaman derneğin kapısı açık olacaktır. Bizler burada sizler de kasabada dernek adına çalışalım inşallah.
Sevgi ve selamlar.

evet bir derneğimiz var ama ne kadar doğru çalışıyor onu bilmem. biz kasabada olduğumuz için dernek nasıl çalışır nasıl kazan elde eder nasıl yardım toplar onu bilemeyiz ama toplana yardım vs çalışmalar allah rızası için ihtiyaç sahiplerine değilde ihtiyacı olmayan kişilerre şahıslara dağıtıldımı iş karışır ve kimse derneğe yadım etmez. küçük bir yer kime ne verildi kime yardım yapıldı hepsi kısa sürede duyulur onun için dernek olarak yardıma ihtiyacı olanlara öncelk gösterilirse iyi olur . aksi halde dernek dernek olmaktan çıkar. onun için dernek üyeleri dernek yetkilileri yardımları muhtarlarla konuşarak ihtiyaç sahiplerine dağıtmasında fayda vardır. neme lazımlık olmaz olamaz.
saygılar

Hidayet kardeşim, "telinlinin derneği olmaz" diye kim söylemişse galiba doğru söylemiş. Artık bizlerde böyle düşünmeye ve böyle inanmaya başladık.Dernek bir örnek ve bazı hizmetlerin yapılabilmesi, birlik ve beraberliğimizin tesisi, dertlerimizin ve sevinçlerimizin paylaşılması için bir vesile bir araç. Ama yıllardır takip ediyoruz da ne hikmetse bir araya gelip güzel şeylere imza atamıyoruz. Zamanında kurulan kooperatifler çalışmadı. Bazı projeler uygulandı ama sonuç ortada. Yapılan tesis atıl vaziyette çürümeye terkedilmiş. Hep birilerinin gıybetini yapmak, aleyhinde konuşmaktan başka yaptığımız bir şey yok. Yeri gelince kasabamızın yetiştirdiği her kademedeki değerli insanlardan,okuma oranının yüksekliğinden, iş hayatındaki başarılarından bahsedip duruyoruz. Ama ne acı ki kendi alanlarında ve kendi nefisleri için gayet başarılı olan bu kardeşlerimizden, abilerimizden neredeyse hemen hiç kimseyi kasabamıza hizmet alanında göremiyoruz. Neden böyle oluyor sorusunun çok farklı cevapları olacaktır. Bazılarının belki haklı gerekçeleride olabilir.Ama hepimizde bir vurdumduymazlık almış başını gidiyor.Yüksek makamlarda oturanlar, ticari anlamda büyük işler başaranlar belki küçük bir kesimin gayretlerini çok basit görüyor ve böyle birbirlikteliği umursamıyor ve boş gayretler olarak görüyor olabilir. Bazıları "sizde kim oluyorsunuz" edasıyla ortadaki birkaç insanımızı küçümseyerek tekebbür ediyor olabilir. Yada bu insanların seviyesine inip, vasat bir suçatılı olan, kendi geleneklerini, inançlarını, kültürünü yaşatmaya çalışanlarla beraber olmak nefislere ağır geliyor olabilir. Gerekçemiz ne olursa olsun aşını yeyip suyunu içtiğimiz bu topraklar bunu kabul etmeyecektir. Allah'ın verdiği tüm nimetlerin şükrünü eda edebilmek için kendi kasabamız içinde yapmamız gerekenler yokmu acaba? "Vatan sevgisi imandandır". Peki bu sevginin bir emaresi olması gerekmiyormu? Kuru kuruya sevgi olmaz. Olursa bu boş bir iddia olur. Hem seveceksin hemde sevdiğin için hiç bir gayretin, faydan olmayacak.Sevmenin şartları vardır. Sevgi fedakarlık ister. Tevazu, alçak gönüllülük ister. Vermek ister, canını, malını ortaya koymak ister. Kim ne kadar bu değerlerini sevdikleri için feda edebiliyorsa ancak o kadar seviyordur. Gerisi laf-ı güzaftır.Ebülmekarim Alaüddevle(ks) hazretleri şöyle diyor:" Allah bu yeryüzünü ve istihsal sahalarını hikmetle yaratmıştır, mamur, semereli ve faydalı kılınması hikmetyle... Eğer halk dünya mamurluğundan ne fayda erişeceğini ve yeryüzünü kupkuru bırakmaktan ne günah doğacağını bilseydi, gayesini ve vücut hikmetini tamamıyla anlamış olurduk. Toprağından bin batman mahsul çıkacak bir insan, eğer ihmal ve isteksizlik yüzünden dokuzyüz batman mal elde edecek olur ve aradaki yüz batman fark insanların istifadesinden uzak kalırsa bilirizki, bunun hesabı kendisinden sorulacaktır. İnsanların faydasına sarfedecek bir vaziyeti bulunduğu halde bundan kaçan yeryüzünün umranında pay sahibi olmak istemeyen ve üstelik bunun ismini, dünyayı terk, zühd ve takva koyan insan, şeytandan başka kimseye tabi değildir" Bu söz bence çok hikmetli bir söz.Hepimizin kasabamıza vereceğimiz bir şeylerimiz olmalı. Bu ilim olur, fikir olur, mal olur, sevgi olur.Allah Resulü(sav); "İnsanların en hayırlısı insanlara hizmet edendir" buyuruyor.Hizmet büyük bir nimettir ama herkesin eline geçmiyor.Ne garipki bu asırda hep kendi nefsimizi düşünür olmuşuz. Akrabalarımızın, komşularımızın,köylülerimizin bile dertleri artık bizleri ilgilendirmez hale gelmiş. En yakınızımızı toprağa verirken gülen bir toplum için bunlarda gayet normal şeyler artık. Allah akıbetimizi hayr eylesin. Allaha emanet olun.