VEBAL

Hızarlanan ağaçlar insan gibi ağlıyor

Yere devrilmiş yüzlercesi yürekleri dağlıyor

Kalbinizle gözünüzü kör şeytan mı bağlıyor

Bu yapılanların hesabını kimse  veremez

Ormanların ciğerine hançer saplama,

Konuşunca zannedersin kalbi altın kaplama

Sıkışınca daldan dala atlama

Bu yapılanların hesabını kimse veremez.

Millet akın etse yaptırdığın çarşına ,

Milyonların yetmez ormanların bir karışına

Yarın bütün heybetiyle Azrail dikilince karşına

Bu yapılanların hesabını kimse veremez.

Doğmamış yetimin hakkı vardır bir tek yaprakta,

Binlerce yuva vardı o kazıttığın altın toprakta

Sende bir gün çürüyeceksin şu kara toprakta,

Bu yapılanların hesabını kimse veremez

Yüzyıllık ağaçların sinesine kepçe vurunca,

Bir gün ömür bitip yol sonunda durunca,

Yarın mahşerde Hak divanına varınca,

Bu yapılanların hesabını kimse veremez.

Yaradan’ın insanlığa bahşettiği bu emsalsiz nimetin,

Atalarımızdan miras kalan bu değerli emanetin,

Temiz havaya muhtaç bırakılan milletin,

Günahını hesabını kimse veremez. .

HULUSİ TATAR

İZMİR