“Ya ormandaki karaca ve geyikleri başı boş ve serseri şeyler sayan boyunduruğuna aşık öküz!”*

Tabu dediğimiz

Boyunduruğuna aşık öküzlerden mürekkep kalabalığın,

Farkına varmadan,

Boyunduruklarını sağlamlaştırmak için

Öne sürüp

Takibini aşkla yaptıkları

Saçmalıklar kümesinden başka nedir ki?

Bu kalabalık değil midir

Saygın bir değerin arkasına gizlenip

Kendi küçük hesapları için

Kavramları bulandırarak

Hiçbir insan zekasına hitap etmeyen

Dayatmaları

Bize dayatan

Ve dönüp bir zaman sonra

Kendi dayattıklarından

Kendileri de huzursuz olan

Tek başına doğuyor

Tek başına ölüyoruz

Ama tek başına yaşamaktan

İt gibi korkuyoruz

Ve tek başına yaşamaktan korkarken

Kendimizi yaşamak şansını yitiriyoruz.

Sona geldiğimizde

Sevmediğimiz insanların

Aptal beğenileri için

Harcanmış zavallı bir hayattan başka bir şey kalmayacak elimizde.

Teorik olarak bakıldığında

O kadar da zor olmayan bu hayatı

Böylesine çözülmez yapan

Biz zavallı insanların

Beğenilme ve kabul görme kompleksi sanki.

Hangi dine inanıyorsan inan

Mesele ona ne kadar samimiyetle inandığına bağlı

Aklı karışık bir müslümandan

Totemini sorgulamayan bir ilkel

Çok daha mutlu yaşayacaktır.

Ve son olarak

“Tavşan korktuğu için kaçmaz

Kaçtığı için korkar”**

Diyerek

Elimden geldiğince

Beğenilerinizi dikkate almadan

Yazdığım

Bu neye benzediği belli olamayan yazıma son veriyor

İyi ve özgün bir hayat diliyorum.

Mehmet Canib ÖKSÜZ

*   Halil CİBRAN - Ermiş

** Nazım Hikmet RAN – Kuva-i Milliye