Birgün çocuğum doğdu, o dünyaya geldiğinde,yetişmem gereken uçaklar ve ödenmesi gereken faturalarla meşguldüm.

Ben uzaklardayken yürümeyi ve konuşmayı öğrendi. "Senin gibi olmak istiyorum baba" demeye başladı. "Bende büyüyünce senin gibi olacağım. "İş yerine telefon açıp baba eve ne zaman geleceksin?diye sorardı ikide bir.Ne zaman geleceğimi bilmiyorum oğlum, ama geldiğimde güzel vakit geçireceyimizden emin olabilirsin.Yıllar böylece geçip gitti.oğlum on yaşına geldi.Ona güzel bir top aldım.Top için teşekkürler baba hadi oynayalım,bu hafta sonu işlerim var olmaz haftaya oynayalım dedim.Yüzündeki gülümseme eksilmedi."Büyüyünce senin gibi olmak istiyorum baba ."dedi

Yıllar böylece geçip gitti.Oğlum önce ilkokuldan,sonra liseden ve nihayet Üniversiteden mezun oldu. Bu durumda benimde söylemem gereken birşeyler vardı. "Seninle gurur duyuyorum oğlum" dedim.

Gel şöyle oturalım sana diyeceklerim var. "Başını salladı ve gülümseyerek:arkadaşla-ra sözüm var baba dedi.Sen arabanın anahtarını verebilirmisin?Sonra görüşürüz oldu mu?

Emekli oldum artık bol bol vaktim vardı.Oğlumsa başka bir şehirde iyi bir iş bulmuşdu.Orda yaşıyordu.Bir gün telefon açtım: hafta sonu buraya gelde hasret giderelim dedim.Sevinirim baba ama şu aralar işlerim çok yoğun gelemem,şimdi bir iş görüşmem var sonra görüşürüz,ararım seni.Yanına geldiğimde güzel vakit geçireceğimizden emin olabilirsin dedi.

Telefonu kapattığında oğlumun çocukluk hayalini gerçekleştirdiğini anladım.Örnek aldığı babasına benziyordu. "BÜYÜYÜNCE TIPKI BABASI GİBİ OLMUŞTU."

Emre YURTSEVEN