Bir göçmen kuş şarkısı gibi
Gün Batımı
Bir göçmen kuş şarkısı gibi
Uzar gider içimde gün batımı
Birdenbire üşür kerpiçten evler
Kapı tokmağını döver yorgun eller
Hanyeri’ne düşer Sarıoğlan’ın başı
Karanlıkta kaybolur musalla taşı
Gözüm şaşkın bir kedi gibi
Bir traktörün pulluğuna takılır
Gündüz akşama, akşam geceye katılır
Kavak uçları, kaçan güneşi kovalar
YSE çeşmesi, su sesi, teneke kovalar
Su taşır evlere analar kızlar
Terkedilmiş bir evin tozu gibi
Tutarım zamanı yeniden
Işık olur, sızarım kırık pencereden
Yıkık duvar, örümcek ağı, paslı kerpeten
Bir köpek çıkar önüme aniden
Güneşi ve zamanı alır gider elimden
Poyrazın uğultusu ağlıyor gibi
Çığlık çığlığa uçar sığırcık kuşları
Uzaktan uzağa göz kırpar
Gaz lambasının ürkek ışıkları
Onlarla paylaşırım akşamın hüznünü
Öylece beklerim beklerim yeni günü.
Emrullah TOPRAK
Ekim–2001
Konya
emrullah arkadaş seni şimdi tanıdım, tıpkı mahsuni baba gibi coşmuşsun, gerçi havasından mıdır suyundanmıdır yoksa toprağındanmıdır, elbistandan güründen şarkışladan divriğinden kısaca oyöreden boş adam çıkmaz tıpkı mahsuniler veyseller muhlis akarsular gibi
daha nice gönül dostları dileğiyle....