ŞAHİT

Hasreti iç yudum yudum.

Baharda anne koyunlar şahit.

Ve canhıraş melesin kuzum,

Gün, batısına döndüğü vakit.

Yalnızlık bir acıyla düştü içime.

Güz akşamları, yağmurlar şahit.

Bulutlar ağladı benim yerime,

Gözlerim dolup ağlayacağım vakit.

Bir ikindide soludum toprağı,

Kırk gün ıslandığım dağlar şahit.

Yüreğimle duydum kurumuş yaprağı,

Ayaklarıma eş bildiğim vakit.

Üşüdüm, bir akşam kızıllığında,

Poyrazda savrulan küller şahit.

Kuzu kokusunda, çoban ıslığında,

Kendimi bulup hislendiğim vakit.

Selam edip yollara düşünce gözler,

Sızıyla burkulan yürekler şahit.

Hisler tutulur, lal olur sözler,

Adım açıp ayaklar, yürüdüğü vakit.

“Vatan gibi diyar olmaz.” dedirir gurbet.

Sarsılan otobüs, yollar şahit.

Dönmek ve kavuşmak da vardır elbet,

Payımıza   ayrılık düştüğü vakit.

                                                       Ahmet TAKCI

                                                        Hendek

                                                        25.10.2007