Arz-ı hacet yok, halim sana ayandır,
Söze gerek yok, sükûtum sana beyandır..

Arz-ı hacet yok, halim sana ayandır,
Söze gerek yok, sükûtum sana beyandır.

Uzun süredir görüşemediğimiz dostlara belki bir cevabım olur bu söz. Bu vesileyle tüm Suçatılı gönüldaşlarıma, Suçatıda veya Suçatı dışında yaşayan, yüreği Suçatıyla çarpan tüm hemşerilerime selam ve sevgilerimi sunuyorum. Değerli dostum Hidayet Beyin üstün gayretleriyle, zannedersem beş-altı seneye yaklaşan süre içinde, Suçatı adına bu ortamda çok güzel çalışmalar yaptığını başından beri gözlemlemekteyim. Kendisine Suçatımız için bir kültür elçisi desek mübalağa etmiş olmayız. Zira Hidayet Beyle bu çalışmalara ilk başladığından beri zaman zaman yazışmalarım oldu. Bu işleri ne kadar zorluklarla yürüttüğünü bana anlatmıştı. Ancak bugün gelinen nokta, Suçatı adına gerçekten sevindiricidir. Öyle zannediyorum ki “SuçatıHaber” kendinden sonra Suçatı adıyla kurulan diğer sitelere öncülük etmiştir.

Geçtiğimiz günlerde Hidayet Bey bana bir mail yollayarak sitemizin yazar kadrosunda beni de görmek istediklerini belirtmişti. Ben de başım üstüne diyerek âcizane katkıda bulunabileceğimi belirttim. İnşallah kısmet olursa yazdıklarımı bu ortamda değerli okuyucularla paylaşacağım. Ancak hemen belirtmeliyim ki benim yazarlık gibi bir iddiam yoktur. Birkaç site ve dergide denemelerim oldu ama kendime böyle bir sıfatı henüz uygun bulmuyorum.

Suçatımız için yazılacak çok şeyler olduğunu düşünüyorum. Yıldırım Beyazıt döneminde yaşamış ve Osmanlının en önemli manevi mimarlarından olan Somuncu Baba hazretlerinin 1300-1400lü yıllarda Suçatına uğrayıp dua ettiği, misafir olduğu ve memnun bir şekilde ayrıldığı birçoğumuzun malumudur. O tarihten günümüze Suçatıda, adını bildiğimiz yada hiç bilemediğimiz birçok değerli şahsiyetin yetiştiğini düşünmekteyim.

Konuyu, kendi tecrübelerimden aktararak açmak istiyorum. 1990 yılında İstanbulda fakülteyi okumak üzere Suçatıdan ayrıldım. Sırasıyla Gaziantep, Adıyaman ve Konyada üçer yıl görev yaptım. 2003ten beri de Kayseride çalışıyorum. Gittiğim ve yaşadığım şehirlerin yerli kültürlerini merak ettim. Bu vesileyle birçok şehir kitabı okudum. Tanpınarın Beş Şehiri, A.Turan Alkanın Sivası anlatan Altıncı Şehiri vb. Şunu belirtmek istiyorum, mesela 1960ların Kayserisini anlatan Kanatsız Kuşlar Şehrindeki Cemil Baba diye okuduğum şahsiyet, sanki bizim rahmetli Lebbeyk Hacı Mehmet Emmiyi anlatıyordu. Gaziantepi anlatan Uzun Çarşının Ulularındaki Asiye Teyze diye okuduğum bölüm, adeta bizim cennetmekân Gülbani Bibiden bahsediyordu. Ayrıca bu kitaplarda anlatılan mekânları okurken kendimi kâh Mescitönünde, kâh Hanyerinde veya Şuğulda buluyordum.

Bende oluşan bu duyguları sadece bir Suçatı hasretine bağlamak yetersiz bir izah olur diye düşünüyorum. Zira Suçatıda anlatılacak çok mekân, şahsiyet ve hikâyeler vardır. Seferberlik zamanı gidip gelemeyenler ve onların yakınlarının öyküleri vb. Bütün bunları, hayatta olan büyüklerimize sorup derlemek gerekir. Hanyeri neden Hanyeri? Sarıoğlan, Develik, Tepebaşı, Seksenveren, Kozluk isimleri nereden geliyor? Sarıkaya İlkokulu ismini nereden almış? Yukarı Suçatıdaki eski toprak okulun, Aşağı ve Yukarı Suçatıdaki eski su değirmenlerinin, Küllü Emminin ve Kazım (Kezim) Emminin Dükkanının, hepsinin birer ilginç hikayesi vardır. Bunlar mutlaka büyüklerden aktarılmalı kayıtlara dökülmelidir diye düşünüyorum.

Tekrar görüşmek dileğiyle tüm hemşerilerime selam ve muhabbetlerimi sunuyorum.

Emrullah TOPRAK
Kasım–2006
Melikgazi/KAYSERİ