Geleceğe ışık tutabilmek için geçmişe bakmak gerekir çoğu zaman. Hatta olayların varsa perde arkası geçmişte gizlidir. Detayları atlanmadan sunulacak bir geçmiş zaman hikayesi bugün yaşananları galiba daha anlaşılır hale getirecektir. Geçmiş diyoruz, nedeni basit. Bir mahalli site için on bir yıl hiç azımsanmayacak kadar uzun bir süre, muadillerine göre ise uzun bir ömür ve niyetimiz Suçatı adı tarihe karışacak olsa bile içimizden herhangi birileri hayatta kaldığı müddetçe devam etmek bu hizmete.

Efendim, yıl 2001, memleket sevdalısı üç kardeş toplanıyor bir restoranda ve sağdan soldan, dereden tepeden muhabbet ederken kasabanın bir ihtiyacı dikkatlerini çekiyor. Gurbet ile sıla arasında bir köprü olması gerektiği halde bu yok. Kardeşlerden birisi atılıp “ben yaparım” diyor ve başlıyor anlatmaya. İnternetten bahsediyor, iletişim için uygun bir mecra olmasından ve web sayfası fikri o sofradan çıkıyor. Gel zaman git zaman önce ufak yollu ve pek de düzenli olmayan yazılarla başlıyor yolculuk, adres de bugünkü gibi www.sucati.com değil www.sucatim.bulteni.com.

2006 yılında bir kardeşimiz bu meraklı topluluğa, topluluk o günlerde 5-6 kişiden oluşmakta ve ayda bir yazılar gelmekte, ellerinde hazır vaziyette bulunan bir adres olduğu ve bu adresi tahsis etmek istediğini söylüyor. Severek kabul ediyoruz. O günden sonra artık Suçatı Haber www.sucati.com ile anılır oluyor. Daha kolay hatırlanabilecek bir adres ve bu adresin elde edilmesiyle birlikte daha da büyümeye başlıyor sitemiz, grubumuz.

2006-2011 yılları arasında sitemizdeki yazar sayısı 20 rakamını buluyor. Yeni gelen oluyor, gidenler oluyor. Kimi yolcuların son durakta kimi yolcuların ise daha erken otobüsten inmesi kadar doğal ayrılıklar. Bazen de ölüm bizi ayırıyor yol arkadaşlarımızdan, Allah onların mekanını cennet eylesin. Bu zaman zarfında Suçatı Belediyesi ile bir kereye mahsus bir gazetemiz çıkıyor ve Dut festivalinde dağıtımı yapılıyor. Üç kere dergimiz çıkıyor, bir arkadaşımızın bize yardımlarıyla. Elektronik kitap çalışmamız oluyor yine bu dönemde ve paylaşıyoruz herkesle. Bir ramazanda imsakiye yaptırıp insanlara dağıtıyoruz ama hepsinden önemlisi çok değerli yazılar gün geçtikçe sitemiz de artmaya başlıyor, hem kalite hem sayı açısından oldukça iyi bir noktaya geliyoruz. Bizim bu başarılarımıza sevinen olduğu kadar hasedinden çatlayan da olmuyor değil. Onlar sadece hasetleri ile kalıyor mutlaka bir de kendilerine benzer kişileri kandırabildilerse ne mutlu onlara. Kavgalarda oluyor sitemizde, gürültü kopuyor tehditler uçuşuyor ve fırtınanın dinmesini bekliyor ve gereken operasyonları yapıyoruz arkadaşlarımızla.

2011 yılı bir facebook merakı millette sormayın, biz de haklı olarak giriyoruz bu mecraya ve 1200 rakamının bile üstüne çıkıyor ve 2000leri hedefliyoruz. Nostalji paylaşımlarımız çok dikkat çekiyor. Facebook alemine örnek olacak boyutlarda bir nostalji rüzgarı meydana geliyor. İnsanlar adını unuttukları atalarını görüyor, yıllar sonra ruhlar alemine Fatihalar gitmeye başlıyor. Memleket insanı, memleket manzarası paylaşımları ve memleketten portreler ile deyim yerindeyse unutulan memleketi yeniden hatırlatıyoruz insanlara. Facebook iletişimlerinin de katkısıyla bir piknik yapalım diyoruz ve bir arkadaşımız gönüllü olarak organize etmeye söz veriyor. Teşekkür edip kabul ediyor ve vakti geldiğinde biz de bulunuyoruz orada.

Kim ne derse desin tam bir sivil toplantı oluyor. Az fakat gönüllü bir avuç topluluk. Amaç zaten bir araya gelip birbirimizle hasretle kucaklaşmak. Amaç yıllardır memleketin çözülemeyen problemlerini çözmek değil ki orada. Zaman zaman problemlere girmek isteyenler olsa da problem konuşacak yer orası değil ki. Orası sevgi ve saygı çerçevesinde ve ilk kez meydana gelmiş bir tanışma toplantısı. Hemen tanışır tanışmaz yıllardır çözülemeyen, kangren olmuş problemler çözülemez ki. Piknik ardından yine tebrikten çok eleştiri. Suçatı Haber olarak o kadar alıştık ki buna. Şüpheyle bakılmaya, en yakınlarımızın bile en acı eleştirilerine, saygımızdan bir laf etmediğimiz büyüklerimizin aklına geleni konuşmasına hani Şeyh Edebali’nin öğütlerini de bilmesek biz de aynı ayardan konuşacağız ama bize hoşgörü düşüyor. Çünkü, hizmet ediyoruz. Ne hizmeti olduğunu anlatmaya çalıştık.

2001 yılından bu güne kendimizi belki çok fazla kişiye anlatamadık belki de iyilik yapıp denize atacak ve halık’ın bilmesini bekleyeceğiz belli mi olur. Kaybedilmeye yüz tutmuş nice güzel özelliği şu an kaybolmaz bir miras olarak sayısal evrene kaydettik, kaydetmeye de devam edeceğiz. Mezarı unutulmuş, bir Fatiha bekleyen büyüklerimizi hatırladık, daha yeni konuşulmaya başlayan konuları bundan 8-10 sene önce yazdık, çizdik. Memleketi araştıranlar için bir başvuru kaynağı olduk. Değil Türkiye’den Fransa’dan bile bizimle bu güzel site üzerine röportaj yapıldı. Bugüne kadar birçok sivil toplum kuruluşu gördük ama biz gerçekten sivil toplum kuruluşunun olması gerektiği gibi mümkün olduğu kadar sivil kalmaya çalıştık. Pek kimseler inanmasa bile tarafsız kalmaya çalıştık ve çalışacağız da inşallah.

Bugüne kadar mutlaka hatalarımız olmuştur, hatalarımız için affola diyoruz, memleket için, özellikle de kasabamızın belki ismini bile kaybedeceği şu sürecin hepimiz ve kasabamız için hayırlı olmasını diliyor, bugüne kadar grubumuza destek veren herkese candan teşekkür ediyor ve saygılar sunuyoruz.

Suçatı Haber - 08.09.2012