Siteye baktığımızda herkesin duygularını dile getirdiğini görüyoruz. Bundan doğal bir şey olamaz. Herkesin duygu ve düşüncelerine saygı duymalıyız. Kimse kimsenin yaşayış tarzına ve düşüncelerine ipotek koymaya çalışmamalı, kendimizi yargıç yerine koyup kişileri yargılamamalıyız. Kişileri eleştirirken önce kendini sorgulayıp sonra başkasını eleştirirse daha iyi olacağı kanaatindeyim. Herkes kendi hatasını görürse zaten ilişkiler kendiliğinden yoluna girmiş olur. Herkes kendi üzerine düşen akrabalık, kardeşlik, arkadaşlık, dostluk vs... görevlerini yerine getirirse, özlemini duyduğumuz eski günlerdeki ilişkilere dönebiliriz.

Eskiden herkes memleketteydi, her gün birbirlerini görmelerine rağmen sıcak ilişkiler kurabiliyordu, bayramlarda, özel günlerde bir araya geliyor ilişkileri sıcak tutuyor, pekiştiriyor,sonraki kuşaklara aktarabiliyorlardı. Bizim kuşaktakilerin bir çoğu okumuş, memleket dışında ya da memlekette çeşitli görevlerde memleketimize hizmet ediyoruz dolayısı ile birbirimizi her zaman göremeyip, bir araya gelemiyoruz. Kısa sürelide olsa memlekete geldiğimizde hangimiz birbirimizi görme çabası sarf ediyoruz. Güya memleketi özlüyoruz, geldiğimizde hangi eşimizi dostumuzu ziyaret ediyoruz?

Özlem coğrafi anlamdan öteye geçmiyor. Birbirimizi kıskanmakla, maddi gücümüzü, egomuzu, zaaflarımızı baskı aracı olarak kullanmakla elimize ne geçecek,bunu anlamak mümkün değil. Eski ilişkilere dönmek istiyorsak hep benden ziyade biz duygusunu ön planda tutmalıyız. Egoist ve bencil olmamalıyız. Özellikle suçatımızın güzel sitesini egomuzu tatmin etmek, kendimizi göstermek ve başkalarına ders vermek amacıyla kullanmamalıyız. Burayı memleket sevdamızı yaşamak ve yaşatmak olarak kullanırsak gerekli hizmeti yapmış oluruz.

BEN BU YAZIYI KİMSEYİ ELEŞTİRMEK, KİMSEYE DERS VERMEK AMACIYLA YAZMIYORUM. Kimsenin kimseden akıl almaya ihtiyacı yok. Yargılama bizim işimiz değil bırakalım bizi toplum yargılasın.

Özlemini duyduğumuz SUÇATI dileğyle.........