sayın naci abi ve burhan kardeşim,ilginize teşekkür ederim. elimizden geldiğince bir şeyler karalıyoruz.inşallah devamı gelecek. ama inanıyorunki benden daha üstün kalemler var.bizimkisi cahil cesareti. çok güzel şeyler çıkacak biraz cesaret.artık köyde elimde kağıt kalem ve resim makinası ile dolaşıyorum. kim ne derse desin. kültürümüzü ve yaşayan yaşamayanlara ait ne varsa arşivde toplayacağım. bir gün lazım olur. hepinize sevgi ve selamlar

Halim kardeşim yazın,siteye ve suçatı kültürüne katkılarından dolayı teşekkür ederim.Kezi Bekir amcayı 1960 lı ve 70 li yıllar itibarı ile tanıyorum.Rahmetli babamın Karşıyaka mahallesin giden köprünün başında dükkanı vardı.Şimdilerde yoldan geçen arabalar çarpıp birkısmını yıksalarda o dükkan hala duruyor.O yıllarda her ikiside rahmetli olan Süleyman amcam ile Fahri amcamında dükkanları vardı.Dükkanların önü gündüz olduğu kadar gecede hareketli ve şendi.Mesela Fırfanoğ Abdulla,Mutuf Musttafa,Şeyhamit amca gibi büyüklerimiz gazlı lüks lambasının ışığında taze fasulye toplar şehirlere götürür satarlardı.Birgün sora Gürün''e götürülecek üzüm sandıkları,elma ,fasulye çuvalları akşamdan dükkanların önüne yıkılır sabah pazara götürülürdü.Kezi Bekir amca yaz aylarında gözükür dükkanların önüne gelir güler yüzü bilge kişiliği ile konuşur,bulunduğu cemaatte en fazla söz hakkı onundu,her mevzudan anlatırdı yazınızdada belirttiğiniz gibi bazan altın sarısı islimli kayısı numuneleride getirirdi.80 li yıllardan sonra pekde görmedim.Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.

Ruhu şad olsun. En üretken, bilinçli çalışan birisi olarak Bekir amca da GÖÇ'ün (Kentlileşmenin) hışmına uğrayıp alem-i bekaya göçtü.Kayseri'ye giderken büyük bulgur kazanlarından birini anam satın aldırarak eve getirtmişti.Şimdi pekmez şerbeti, bulgur kaynatılan o kazan çatıda ki yerini aldı müzelik eşya gibi duruyor. Acaba torunlarımıza onun peri masallarındaki devlere ait yemek kazanı (!) olmadığını açıklamak zorunda kalabilir miyiz... Selamlar. Halim gardeşim varolun...

çok teşekür ederim.güzel bir yazı olmuş.