NERESİ?

Gurbet sağır edercesine sessiz,
gökyüzü alabildiğine yalnız,
ve insanların bakışları bir o kadar anlamsız.
Kalbinde yer etmiş bir sürü özlem;
bir şiirin fon müziği gibi dolduruyor kulaklarını.
Bazen tercüman oluyor hislerine
bahardan kalma bir gurbet türküsü.
Hani diyorsun bir biz değiliz ya!
Bak insanlar hasretini mızraba dökmüş
Sazlar çalmış, türküler yakmış.

Karnının doyurduğu yere memleket denirmiş.
Öyle derler ya hep iki lafın birinde.
Peki,
Karnını doyuran yer ya gönlünü doyuramıyorsa.
Karnın tıka basayken ruhun açlıktan kıvranıyorsa.
Bir boşlukta gibiysen yediklerinin tadı yoksa.
Her attığın adımda bir şeyler anımsıyorsan
ve sana sıcacık bir tebessüm bırakıyorsa.
Yeni tanıştığın kişiler de birilerini arıyorsan.
Biri çocukluk arkadaşın gibi konuştu diye
onu kendine çok yakın hissediyorsan.
Akşam pişen bulgur pilavı annenin 
yaptığı gibi kokuyorsa.
Öyle otururken televizyon karşısında
elma topluyor, kayısı sallıyor
pekmez kazanın altına odun atıyorsan.
Yer belliyor, bağa su salıyor
teneklerini aktara döndere salatalık arıyorsan.
Hey gidi pembe domates diyip ağzın sulanıyorsa
ve çıt sesiyle tüm hayalin bozulursa
İşte o zaman memleket karnının doyduğu yer değil
gönlünün doyduğu yerdir.

Yunus emre TAKCI