selimciğim merhaba,

yazıyı ilk okuyanlardanım aslında. ancak bir kaç cümleyle de olsa yorumda bulunmak veya duygu düşüncelerimi iletmek biraz gecikti. hemen belirteyim ki yazının bizatihi kendisi ilgiyi hak ediyor.

kenarından, kıyısından yazı ile uğraşan birisi olarak, öncelikle böylesi bir yazının ortaya çıkması için ne kadar bir emek verilmesi gerektğini tahmin edebiliyor ve ve öncelikle konuya bu yönüyle bakmak gerekir, diye düşünüyorum. yani öncelikle yazının materyallerini bulmak için uğraş verecek ve sonunda da bunları bir hikaye örgüsü ve anlatımı ile biraraya getireceksin. bu öyle kolay başarılabilecek bir şey değil. ancak senin sanatçı kişiliğini düşündüğümüzde belki de işler kolaylaşıyor, kim bilir!

itiraf edeyim ki yazı dolayısıyla ilk kez bilgilendiğim konular oldu. örneğin dedemizin istiklal madalyası ile ilgili gelişen olaylar. sonra fadime ablası ve lutfiye kardeşi...sahi onların hayat hikayeleri nasıl gelişti acaba? özellikle yazının sonunda paratez içerisindeki bilgiler de gerçekten tarihi değerde.annemin vesikalık fotoğrafı keza... kısaca yaşanmış bir hayatın kaba çizgileri bu yazı ile unutulmaktan kurtulmuş oldu, diye düşünüyorum. bu emeğin, gelecekte hak ettiği ilgiyi ve takdiri görecek. buna inancım tam.

yazının duygusal boyutu ise ayrı bir serancam. bu konuyu fazla deşmeyeceğim! evet dedemiz vefat ettiğinde 9-10 yaşlarındaydım. annemin feryatlarını hatırlıyorum. ölüm belki de ilk kez bir gerçeklik olarak karşımdaydı ve ben buna anlam vermeye çalışıyordum. annemse henüz olgunluğun başlarında sayılırdı; nihayetinde otuzlu yaşlar işte...şimdi ise o da aramızdan ayrıldı.

selimciğim. sana bu yazı serisinden dolayı çok teşekkür ediyorum. bu yazılar gelecekte çok daha güzel işler çıkaracağının habercisi. bu yolculukta başarılar diliyorum. yeni yazılarında buluşmak üzere...

sevgili yegenim yine döktürdün .yorumu sona bıraktım .gerçekten harika bir yazı.bu kadar bilgiyi toplaman not alman ve bizleri bilgilendirmen en dogru şekilde yanılgısız ulaştırdıgın için çok ama çok teşekkür edyorum .büyük bir dikatle okudum ne isimlerde ne tarihlerde ne mekanlarda okadar özen gösterilmişki.ölmaz ya bu kadar akıcı insanı ceken bir yazı okumadım şu sitede.kimse alınmasın.yüregine kalemine emegine saglık.seni ve gelini öpüyorum .

Hidayet hocam başta şunu açıkça söylemeliyim, benim, ve bu site de yazan, yorumlar bırakan diğer tüm hemşerilerim için, bu fırsatı sağlayan siz ve sizin bu çabalarınız oldu. O sebeple ben asıl size teşekkür ederim.
Şehit Aziz dedenin hikayesini, doğrusu ben de çok merak ediyorum. Neden olmasın hocam araştırır yazarız inşallah.
yorumunuz ve övgülerinizle onurlandırdınız hocam:) Allah razı olsun.
Cemal hocam, sınıf arkadaşım:))) yorumunu belirtmene çok sevindim, teşekkür ederim. Dedemin niye şikayet edildiğini, binbaşının neden böyle bir karar verdiğini konunun uzayacağı ve okurları sıkacağını düşündüğüm için yazmadım. Şikayet edilme hususu, dedem ve şikayet eden şahıs arasındaki çok özel bir nedenden ve husumetten dolayı, Binbaşının kararının dayanağı ise dedemin askere alınırken yapılan yazışmada kullanılan ifadeyi tamamen yanlış yorumlaması sonucu. Binbaşı dedemin askere alınışla ilgili yazılarda "Osman oğlu Muhammet'in -derdest edilerek- askere alınmasına!" ifadesini Muhammet'in asker kaçağı olduğuna ve hemen yakalanıp silah altına alınmasına şeklinde yorumlamış ve asker kaçağı bir vatandaşa ne maaş ne de madalya verilir şeklinde bir karara varmış. Tabii daha sonra yapılan incelemelerde o dönemin hassas ortmaında "derdest edilerek askere alınmasına!" ifadesinin tüm silah altına alınacak gençler için kullanıldığı anlaşılmış. Ama çok acıdır, dedem bu düzeltmeyi görememiş.
Fotoğrafların detayı hususunda ise çok haklısın. Acemilik işte;))
erken gelen bir (muhtemelen yalancı)bahar gününden Gürün'den selamlar...

Değerli Yavuz Hocam,

Bazı insanlar vardır değeri sonradan anlaşılır, Muhammed dedemizin yazınız sayesinde daha iyi anlaşıldığı gibi, bazı yazılar vardır onların kıymeti de zamanla anlaşılır. Yazınız bir tarihi vesika değerinde ve değeri zamanla inanın daha iyi anlaşılacak. Muhammed dedemiz yaşarken tarihe not düşmüş sen de onu yazarak not düşüyorsun, eline sağlık.

Hocam, Muhammed dedemizin yaşadıkları muhakkak değerli ve iyi ki yazdınız. Benim sizden bir ricam daha var. Dedemizi anlatırken andığınız ve belki de bizi en çok duygulandıran kişi Aldulaziz dede oldu. Savaşa gidip bir daha dönemeyen, geride yetimler bırakan Abdulaziz dede. Hocam, zor bir çalışma olacak mutlaka ama yapılması gereken bir çalışma bu da.

Bir kez daha yazı için sizi tebrik ederken benzer tarzda yazıları bütün arkadaşlarımızdan beklediğimizi bildirir, saygılar sunarım herkese...

Yavuz hocam; gerçekten eline sağlık. Çok güzel bir çalışma oldu. Yanlız merak ettiğim bir iki şey var. Birincisi; Askerliğe ve savaşa gittiği, oralarda çarpıştığı, esir düştüğü ve 8,5 yıl yıl sonra evine dönebilme başarısını göstermiş bir Kahraman Gazi'ye; KİM? NEDEN BÖYLE BİR İFTİRADA BULUNABİLİYOR??. İkincisi ise; O İstiklal Madalyasının akibeti ne oldu? Bence araştırılması, bulunması ve rahmetlinin itibarının iade edilmesi gerekiyor. Ayrıca; yazının sonuna eklenen fotografların devamında kimlerin olduğunu az çok biliyorum ama bilmeyenler için eklenmesi gerekiyor. Sonuç olarak Yavuz hocam yüreğine sağlık

teşekkür ederim Mustafa bey. Bende zaten İbrahim abinin yaklaşımından işgillenmiş inşallah arama yapmaz demiştim:))))
selamlar bizden

Sevgili yavuz hocam,geçen sabah sen yolda beklerken ben anlamıştım,sizin ne için kasabamıza geldiğini.çantanda bir şeyler sakladığını anlamıştım.Gönlümüzü çaldığını anlamıştım.Zabıta'yıda yanına saldım bak hele ne var diye ama utanmıştı sana sormaya.sevgili hocam kasabamızdaki gizli kalmış ve bir kuşak daha geçerse unutulacak bu yaşanmış hayatları güzel kaleminle bizlere anlatmışsın.Bu hizmetinden dolayı seni kutlar başarılarının devamını dilerim.Daha öğrenecek çok şeylerin olduğunu anlıyorum.Selamlarımı gönderiyorum..

Çok teşekkür ederim Halil İbrahim Bey.
sevgiler selamlar benden.
(Bu arada fotoğraflar için Muhammet amcama, Ömer amcama,Necdet amcama, Sazcağız suyu'dan Mehmet,Turan,Zeynal amcama çok teşekkür ediyorum...)

...hüzünlendim,duygulandım,ağladım,

memleket özlemim bir kat daha arttı.

memleket sevdalılarına şükranlarım yenilendi.

dedelerimiz arkalarında kendilerini unutmayan

hatırlayan,ruhlarını şadeden bir torunları olduğu

için çok şanslılar.

Yazını çoook beğendim.

Selam ve sevgiler...YAVUZ SELİM KARDEŞİM.

sahibini arayan madalya durur hep
illede vatansız olmaz insan
içimizdeki bu anlamsız savaşa sebep
arar durur bulamaz insan