sevgili sunam ben herne kadar telinde etrafımda bir çok insanlar varmış gibi görünsede hep yalnızdım aslında.ama teorim yalnız kurt yenilmemeli teorisiydi.umarım beni anlamışsındır.selimim güzel yorumuna teşekkürler.ayrıca aplama okudugun için ayrıca teşekkür. çünkü o satırları yazarken ilk fadime aplam gelmişti aklıma.çünkü en iyi o anlar, ve isteklerimi yerine ogetirebilirdi ama yegenim.hatıralar paylaşıldıkca anlam kazanır.ben buna inanıyorum. yazılarınıda okurken daha anlamlı daha degerli görüyorum.neden diyeceksin ?çünkü yaşayıpda atladıgımız veya degerli görmedigimiz şeyleri görüyoruz.bunu sana daha öncede söylemişdim.ogüzelikleri görmek için istambuldanmı bakmak gerek diye .onun içinde şu dörtlügü yazmıştım .                                                                      
bizim burada güler solgun açıyor
bülbül güle küsmüş ondan kaçıyor
gönül bağım benim harap yatıyor
şimdi güller garip,bülbül garip,ben garip

hepinizi seviyorum aplamın enişdemin elerinden öpüyorum.

Merhaba teyzeciğim…
Yazını,daha doğrusu şiirini bir kez de annemle okuduk. Tabiatıyla oldukça duygusal anlar yaşadık ve annem yine bir hayli ağladı.
Ellerine sağlık,hakikaten çok yürekten duygular paylaşmışsın, hem de çok hoş bir anlatımla.
Belki acı dolu idi ama samimi ve PAYLAŞILARAK yaşanan yıllardı. Acılarımızı da sevinçlerimizi de paylaştık yıllarca ve bence bizleri güçlü kılan, onca sıkıntıya rağmen ayakta tutanda bu paylaşımdı.
Neyse acısıyla tatlısıyla mazide kaldı her şey…
…
Annem Karayar’la ilgili “bir sel geldi mi emekleri alır giderdi” satırı üzerine, rahmetli Kezim dedenin bir olayını anlattı: yine Karayar’a çok emek çekmiş imrenilecek bir bahçe yapmışlar. Domates,salatalık,patates,çele aklına sebze adına ne gelirse ekmişler ve her şey mükemmel olmuş. Ama gel gör ki Tohma yine yapacağını yapmış, bir sağanağın ardından kükremiş, taşmış, taş oturtmuş o güzelim bahçeye! Yakın zamanda çok nazarında olan bir ineğinin de mundar gitmesine içerleyen Kezim dede:
“kızım kızım, bir adam bu dünyadan göçmeden, onun varlığı gidermiş benimde artık bu dünyadan gitme vaktim yaklaştı. Çok sürmez ben de giderim!” Demiş ve göz yaşları sakalını sulamış!
“dedem çok sinirliydi ama çok ta yufka yürekliydi çabucak ağlardı. Zaten çok sürmedi kendi de vefat etti!” diyor annem.
Ebediyete göçenlerin mekanı cennet olsun. Kalan sağlar, bizler, her birimiz bir taraflara savrulduk.
Hayat böyle işte. Ekmek nerede ise memleket orası. Her birimiz geride kalacaklara yeni hikayeler yaşıyoruz..
Ellerine, dillerine sağlık. Telinden kucak dolusu selamlar
(şu an dışarıda gök gürlüyor yağmur yağıyor elektriklerde kesildi. İyide oldu aslında. Sabahat AKKİRAZ dan takılıyoruz
Hazan ile geçti şu benim ömrüm
Eyle dert bürüdü zar garip garip
Ne bir gülüm kaldı ne de dikenim
Ağla bundan sonra har garip garip..
Uzayıp gidiyor türküler kulaklarımızda.
Ve gözlerimizde hatıralar nemleniyor...
……
(Neyse acısıyla tatlısıyla mazide kaldı her şey... ama hiçbir şeyde unutulmuş değil... ne ben, ne de bir başka kuzen unutmamıştır. Belki, duygularını anlatacak kelime bulamamışlardır. Bak ben de kaç gün sonra yazıyorum. Oysa defalarca okudum. Emin ol… SENİ SİZLERİ;) ÇOOOK SEVİYORUZ;)))

Teyzem canim,siteminde haklisin insan sevdigine sitem eder sevmediginden niye beklesinki vefa..
Sucati Haberde senin siirin basligina bakiyorum hergün yorum sayisi artmismi diye,neden??
Bende bir umut diyorum o kadar kuzenim var,ve herbiri ile o kayisinin dutun altinda ne sohbetler ettik..Senin mutfaktaki teyipte ne sarkilar dinledik..Yahuu hadi hepsini at bi kenara,o tel tel pismaniyelerin hatrina,biri birsey yazarda uzunnnn zamandir muhabbet etmediklerimle bu vesile ile bir iletisim kurarim diyorum.Ama yokk:)Agizlarini bicak,hatiralarini "KILIÇ"acmiyor:)Ne diyelim teyzem,biz kendimiz calar kendimiz söyleriz be canim bosver..vefa bi semtin adi:)seni seviyorum..

sevgili yegenlerim sizin bu yorumlarınıza cevap yazmak emin olun şiiri yazmaktan daha zor oldu.çünkü ozaman televizyon, bilgisayar yoktu yani herkez birbirini dinliyor ve anlıyordu belkide bana en çok acı veren bu. şimdikimse kimseyi dinlemiyor bu yüzdende.herkez kedi derdinde.60 yegenim var ama haberleşdigimin sayısı 10,nu geçmiyor.buda demek oluyorki herkez aynın degerlere saygı duymuyor.bunu nasıl anladım.bu siteye tahminimce bir cogu giriyor.ama sizin gibi benimle aynı duyguları paylaşamıyor.bende diyorumki megerse orada benimle ve o büyük çınarlarla hatırası olan sizmisiniz. hepinizi seviyorum.allahım işinizi rasgetirsin uzun ömürlerle aylenizle mutlu olun.sevgile

canım teyzem...çalışkan teyzem..emektar ,vefakar, cefakar teyzem...o ev o bahçe; onlarca torunu cocuğu ağırlayan saklı bahçemiz,ahh kıymetini bilmediğimiz en güzel günlerimiz..Teyzem sen üzülme! benim için ellerinde içtiğim her çay; alemiyon çaynıkda demlediğin,tadını hiç bir yerde bulamadığım çay..İstanbul da dünyayi cennet belleyenlerin villarına karşı ektigin ,(nasıl bir mucizeseyse ellerinde deki) yetistirdiğin yemyeşil biberler de aynı lezzetinde..ve o rüzgara nazır,muhabbetler eşliğinde çaldığın saz benim için çocukluğumdakinden farksız...
Velhasıl mekanlarda güzell ama insanlara zeval vermesin rabbim...Ömrün huzurlu ve uzun olsun teyzem sen varsan içinde yılda birde olsa görsem,bana Beykoz da Telinn...

Teyze eskiden hasta olunca mezradan gelir genelde bir gece sizde kalıp sabah erkenden Gürün' e hastaneye giderdik. Sabah kalktığımda hep kendimi çok iyi hissederdim. Bilmem sizin ilginiz bimem tebdili mekandaki ferahlık...Ama bişeyler şifa gibi gelirdi. Tıpkı bu günkü telefonun gibi. Yine biraz rahatsızdım. Merak etme sıradan bir grip (domuz gribi dermişim). Ellerine sağlık çok güzel yazmışsın.Ama merak etme o evin yerine gök delende dikilse hafızamızdaki anılarda duran o şirin sıcak ev yıkılan efsane ev.