EĞRİ KEZİM
Kategori: Anı | 
17 Yorum | 
6210 Okunma | 19 Ocak 2009 12:56:47
Habip Bedir'den bir yazı
EĞRİ KEZİM!
Çocukluk yıllarımın en güzel, en heyecanlı yaz tatillerini Telin’de geçirmişimdir hiç şüphesiz. Unutulmayacaklarla doludur Telin. Çalışkan ve bir o kadar da fedakar insanları, bahçelerinin bol meyveleri, gökpınarın hırçın nehri, unutulmaz düğün şenlikleri ve daha neler neler.
Hafızamı zorlayıp o günlere gittiğimde düğünlerde ayrı bir lezzet bulurum. Halayları, yemekleri, sin sin adeti ve düğün konvoyları…
Bu yazıda anneminde desteğini alarak Kezban bibimin oğlu Mehmet abimin düğün konvoyu olayını sizlerle paylaşmak istedim.
Rahmetli Süleyman emminin oğlu Yunus abi düğünde dev fatih kamyon ile(bizim için mercedesten öte) konvoydaki yerini almıştı. Son sürat bir yarış halinde kamyonun başı ile dorsesi arasındaki metal basamaklardan zıplayarak dorseye atlamaya başladık. Bu olayın baş kahramanları Hayati abinin oğlu(emmoğlu) Orhan, Fahri emmimin oğlu bakkal Sebahattin, Abbekir abinin oğlu Paşa, Şıhamit abinin oğlu(adaşım)Habib, Abdullah abinin oğlu süslü Murat, ben ve dayım oğlu [rahmetli] Haluk (sırdaşım;sen şimdi telindeki mezarından oralarda gezerken, kader senden yüzlerce km ötede bana bu yazıyı yazdırıyor, burnumda sızı, gözlerimde nem seni rahmetle anmadan geçemiyorum…mekanın cennet olsun.) ve daha ismini sayamadığım bir kamyon enik…
Tek ses olan bu kocaman koronun tek bir amacı vardı o da yol boyu geçilen yerlerde oturan ailelerin lakaplarını telin lehçesi ile avazımız çıktığı kadar bağırmak. Velioğlu tesisinden çıkıpta teline doğru gelirken ses akordu yapılır ve başlanırdı bağırmaya… bir iki üç işte başlıyor ;Hacıehmet hacıehmeet, Çil ali çil aliiii, Kurukafa kurukafaaaa, Tavil taviiiil, Gıdırlar gıdırlaaar, Bozkulak, bozkulaaak, Gıvrı, gıvrııı, Hemitosman, hemitosmaaan, Heloaşir, heloaşiiiir, Balıkçı, balıkçıııı, Sıpacı, sıpacııı, Garga, gargaaa, Cıncık, cıncııık, Takabayram, takabayraaam, Süslü, süslüüü, Güleygil güleygiiil, Deliehmet deliehmeet,………………………,Karakuş karakuuuş, kirez kireeeez…
………………….. olan yere avazım çıktığı kadar bir kere Eğri Kezim diye bağırmıştımki rahmetli dayı oğlu Haluk ”Ne bağırıyorsun” diye azarladı ne oldu ki deyince “Eğri Kezim bizim sülale” demez mi arkadaşların alaylı bakışları ve gülüşmeler arasında bizim sülaleyi öğrenmiş oldum…
HABİP BEDİR
OCAK 2009
BOLU
Yorumlar
Yeğenim Habip,Suçatı düğünleri ile ilgili olarak yazmış olduğun hatıra yazsını okudum.Nesiller değişsede gelenekler çok fazla değişmiyor.Zamana göre araçlar değişebiliyor.Siz kamyona binmişsiniz bizlerde traktöre falan binerdik.Daha eskilerde at gibi binek hayvanlarla düğün işini bitirirlermiş.Ayşegül Ergin kardeşimizin merak ettiği lakap meselesine açıklık getirmeye çalışayım.Örneğin bizim sülaleye Eğri Kezimler denir.Rahmetli dedemin ismi Kazım dı kendisi parkinson hastası olduğu için eğilerek,ayaklarının uçlarını yere sürterek tabiiki elinde bastonla yürürdü.Köy halkı dedeme eğri Kezim demeye başlıyor.Şİmdi kyde başka Kazımlarda bulunduğu için Kazımlar karışmasın konuşurken kolayca anlaşılsın diye böyle ünvanlar veriliyor.Dedeme eğri Kezim denilmiş haliyle dedemin çocukları olmuş,onların çocukları torunları olmuş halka genişlemiş,şimdi benim babamın adı Hasan kasabada başka hasanlarda var iki insan babamla ilgili konuşurken Eğri Kezimin oğlu Hasan deyince kişikolayca hatırlanp biliniyor.Diğer sülalelerinde herbirinin bir lakabı ve hikayeleri var.Bu lakap konusunu açıklayabildimse,açıklamayı becerebildimse ne mutlu bana.
taner
{ 19 Ocak 2009 22:46:15 }
SAYIN kardeşim yazın gerçekten güzel olmuş telinli olupda bunları yapmayan varmı eğer yapmamışsa bence yarım telinlidir.bizede KASIMLAR derler benim araştırmam lakapımız 300 sene öncesine gider rahmetli atalarıma bu lakap osmanlının yozgat sançağı tarafından verilmiş.dedemin babsınada kasım halil dedeme kasımhamit babamada rahmetli ÇİĞDEM MEMMET derlerdi bizde bundan gocunmazdık çünki lağap söylnemedimi seni tanımazlar. böyle güzel anılarınızı yazınki geçmişi unutmayalım SELAMLAR
memlekettir başkadırdüğünüyle bayramıyla hele çocukluk yıllarında yaşım çok geç olmasada dönüp baktığımda başkaydı çocukluk diyorum helede sazcağız suyunda
meraba kırvecim;)))
ne tuhaf demi? insan çocukluğuna dönüp baktığında,tırışkadan muhabbetler bile anlamlı geliyor, hatta özlemi çekiliyor.
Çocukluğun bir anlamıda:saflık,samimiyet,doğallık değilmi?
Gün geçtikçe daha çok arayacağız:))
Selamlar................
Canım eşim...yazını okurken tebessüm yanaklarımda halka halka yayıldı..O kadar samimi ve akıcı yazmışşınki kendimi bian Telin ''de(henüz hiç görmemiş olmama rağmen) o düğün konvoyunda şenliğin içindeymiş gibi hissettim.O kadarki gülüşmeler arasındaki mahcup bakışlarını bile ayni ile hayal ettiğimi düşünüyorum.Bu tatlı yazın için gönlüne sağlık diyor ve tüm kalbim ile tebrik ediyorum...
Habip Bey, bu güzel anınızı paylaştığınız için çok teşekkürler. Çocukluk güzeldir elbette ama sanırım köyde geçirilen çocukluk çok daha güzel oluyor. Çocukluğunu köyde geçirenlerin anıları, benim gibi şehirde geçirenlere göre çok daha güzel, eğlenceli ve macera dolu oluyor.O muhteşem yeşillikler, ırmaklar, etrafta bilinen, güvenilir insanlar varken her şey bir başka güzel oluyor demek ki.
Ve son bir şey daha eklemek istiyorum. Yazınızda memleketimizdeki lakaplara da yer vermişsiniz. Sivas'da kullanılan lakaplar hep çok ilgimi çekmiş, hoşuma gitmiştir ve bu lakapların veriliş sebebini hep merak etmişimdir.
Eğer bu lakapların veriliş sebebini bilen bir yazarımız ya da ziyaretçimiz varsa bizimle de paylaşırlarsa çok sevinirim.
Bu güzel yazı için tekrar teşekkürler... Saygılar...
gönlüne sağlık habip kardeşim,
evet eskiden yani çocukluk yıllarında lakap söylemek marifetti, ama bi okadarda bize söylenirse kızardık.
zaman neleri değiştirmiyorki, nelere alışmıyoki insan...
tekrar gönlüne sağlık kezimlerin habip.
yiğit namıyla anılır dimi:)
Diğer Sayfalar: 1. 2.
Yorum Yazın
Aktif Ziyareti
Bugun