Ali Dayı

Biz onu böyle bildik aklımız yettiği günden beri, çünkü evde ismi öyle anılırdı. Akrabası olmayanlar sıklıkla Ali hoca dese de o bizim dayımızdı. Bizim için görevinden önce akrabalığı geliyordu galiba veya iyi bir hoca olmasına rağmen bizde akrabalık yanı daha ağır basıyor olmalıydı. Evet, babamın dayısı, bizim dayımız, cennetmekân Ali dayı...

Aklımız yetip de evimize geleni gideni ayırt etmeye başladığımızda karşımıza çok canlı bir figür olarak çıktı dayımız. Daha ortaokul yıllarında tanıştığımız muhterem bize okumayı sevdirdi desem yeridir. Her gittiği evde mutlaka kitap okutur ve kendisi de dikkatle dinlerdi. Kimi yerde okumayı kestirir konuyla ilgili açıklama yapar, kimi yerde de okumayı kestirir ve yeniden okuturdu. Kitabın her kısmı bir değildi çünkü kimi yeri daha önemli ve mutlaka anlaşılması lazımdı. Peygamberler tarihi en çok okuduğuz kitaplardandı, bununla birlikte Seyyid Kutup’tan da okuduğumuz çok oldu.

Sadece ilim ehli olmayıp aynı zamanda ilminden etrafını faydalandırmaya çalışır, kendisine ilmi bir konuda bir soru gelince olanca ciddiyetiyle anlatırdı. Oldukça kalabalık olmamıza rağmen, her birimizi tek tek bilir, tanır ve ismimizle seslenirdi. Bu durum memleketten ayrılıp gurbete gittiğimiz zamanlar da geçerli idi.

Hulusi ağabeyimle bir iki tartışması haricinde iyi anlaşırdı. Ağabeyimi yüzüne karşı olmasa da gıyabında çok takdir ederdi. Dini hizmetleri ve evimizi kütüphaneye çevirmesi ağabeyimi Ali dayımın gözünde iyi bir konuma getirmişti. Önceleri tartıştıkları konularda da sonradan ağabeyime hak verdiğine ben şahit oldum. Dolayısıyla sabit fikirli olmayan, aydın bir din adamı idi.

Musa ağabeyim rahmetlinin ismi biraz da Musab Bin Umeyr’i anımsattığı için midir bilmem ağabeyimin bulunduğu her ortamda “Musab olun” derdi bize, gözyaşları içerisinde sahabeyi anlatırken.

Aynı zamanda siyasete de ilgili idi rahmetli. Merhum Erbakan hocayı en iyi anlamış, çok sağlam Milli Görüşçülerden birisi idi. Seçim zamanları özellikle siyasetle ilgili haberleri oldukça dikkatle dinlerdi. 28 Şubat sürecine en çok üzülenlerden biri de o oldu muhakkak.

Şiirler yazdı, emekli olduktan sonra da uzun yıllar önemli yerlerde hutbe ve konferanslar verdi. Birçok yerde etkili ve heyecanlı sohbetlerinin ve vaazlarının kayıt edildiğini biliyorum. Dostlar paylaşırsa mutlu oluruz.

Vefatından yaklaşık bir yıl önce ciddi bir rahatsızlık geçirdi. Bir yıla yakın süre annesinden yeni doğmuş bir çocuk gibi yatağa bağlı yaşadı. Bu dönemde yaşadıklarını ancak Allah bilir. Bir hepimiz yatağa bağlı geçirdiği günlerin varsa günahlarına keffaret olmasını niyaz ediyoruz.

Bir ölenin arkasından ne derler “iyi bilirdik”, biz de onu iyi bilirdik. Varsa merhum üzerinde bir hakkımız helal olsun. Rabbim başta evlatları olmak üzere yetiştirdiği bütün talebeler sayesinde amel defterini açık tutacaktır. Kendisine Allah’tan bir kez daha rahmet diliyor, şükran ve minnetle bir kez daha anıyorum.