TASAVVUFUN DÖNÜŞÜ

Tasavvuf İslam’ın batınıdır, zahiri ise şeriattır. Tasavvuf ihlâsı, takvayı elde etmektir, ihsan sahibi olmaktır. Kalbi gafletten uyandırmak, günahlardan arındırmak ve Allah(cc) ile huzur bulmaktır. Tasavvuf sahabelerin ve onların izinden giden Allah dostlarının yoludur. Aslı, sünnet-i Resulullah(sav)’a tam ittiba etmektir, zerre kadar sapmamaktır. Peygamber(sav) efendimizin bir hadisinde “Cenab-ı Allah her asrın başında bir müceddid-i din(dini yenileyici) gönderir” buyrulmuştur. Zaman zaman Müslümanlar İslamı yaşamada gaflete düşmüşler, ibadetleri zayıflamış, dünyaya daha çok meyletmişlerdir. Kalbi hastalıklar çoğalmış ve toplumda her türlü günahlar artmıştır. Nasıl ki geçmiş asırlarda insanların azması, hak ve hakikatten uzaklaşmasıyla kavimlere tebliğ ve terbiye edici olarak peygamberler gönderilmiş ise peygamberimizden sonrada yine insanları irşad edici, dini yenileyici mürşitler gelmiştir. Bu zatlar kıyamete kadar gelmeye devam edecektir. Her ne kadar bu asırda müceddid’in şahsı manevi olduğunu söyleyenler olsa da. On dört asır gerçek bir şahıs olarak gelen müceddidler nedense on beşinci asırda şahsı manevi olmuştur? Geçen asırda Müslümanlar çok büyük baskı ve zulümlere maruz kaldılar, iman ve amel noktasında zafiyete düştüler. Tüm İslam ülkelerinde dini yaşantı zayıfladı, Müslümanların canına, malına, namusuna, dinine ve vatanlarına saldırılar had safhaya çıktı, tam bir ölüm kalım savaşı yaşandı.

Bir taraftan Osmanlının yıkılışı ile Müslümanlar başsız ve hamisiz kalırken diğer taraftan Rusya’da komünist bir ihtilalin olmasıyla dinleri özellikle de İslam’ı yok etmek için milyonlarca Müslüman Türk’ün katledilmesi ve yirmi milyon Türk’ün Sibirya’ya sürülerek telef edilmesi ile tarihin en büyük vahşetleri yaşanmıştır. Topyekûn Türkistan illeri bir esaret kampına dönüştürülmüştür.

Uzun asırlar boyunca İslam’ın ikinci beldesi olan Türkistan’da yetmiş yıllık zulme rağmen İslam’ın nasıl ayakta kaldığını araştıran Rus asıllı bir Türkolog televizyonda; “biz gördük ki yeraltında teşkilatlanan tarikatlar vasıtasıyla İslamiyet ayakta kalmış” demişti. Tarikatlar asırlar boyu nasıl ki İslam’ın yayılmasında en büyük etken olmuş ise yine İslam’ın ayakta kalmasında da en büyük vesile olmuştur.

İhlâs ve takva sahibi olmayan ve hakiki imanı elde edememiş insanların en küçük bir baskıda korkarak kabuğuna çekilmesi hatta davasından vazgeçmesi hep olagelmiş şeylerdir. Bediüzzaman(ks)’ın söylediği gibi; “İman hem nurdur hem kuvvettir. Hakiki imanı elde eden kâinata meydan okuyabilir”. 28 Şubat döneminde görüldüğü gibi bazıları sessizce ortadan kaybolurken hakiki iman ehli ise faaliyetlerinden ve zikirlerinden asla geri adım atmamışlardır.

Tasavvuf bazen içeriden bazen de dışarıdan darbe almış ve asıl hedefinden uzaklaştırılmış, tasavvufun özünü kavrayamayan cahil ve maddeci anlayışın saldırılarıyla yok edilmek istenmiştir. Dini yıkmak isteyenlerin ilk hedefi tasavvuf olmuştur. Çünkü tasavvuf ehlindeki sevgi ve muhabbet İslam’ın ruhudur ve din bununla ayakta kalır.

1925 yılında ülkemizde çıkarılan bir kanunla tekke ve zaviyeler kapatılmıştır. Bu şekilde hukuk dışı bir alana itilen tasavvufi hayat toplumdan silinmeye çalışılmıştır. Ama bu gün daha iyi anlıyoruz ki bir kurumu kapatmakla ortadan kaldırmak mümkün olmuyor.

Bediüzzaman’a göre “bazı firakı dalle(dalalet fırkası- sıratı müstakimden ayrılanlar) tasavvufun inkârı tarafına gitmişler kendileri mahrum kaldıkları o envardan(nurlar), başkalarının da mahrumiyetine sebep olmuşlardır. Bir kısım ehl-i sünnet ve cemaatin zahiri uleması ve ehl-i sünnet ve cemaate mensub bir kısım ehl-i siyaset gafil insanlar; ehl-i tarikatın içinde gördükleri bazı su’-i istimalatı(görevi kötüye kullanmak) ve bir kısım hataları bahane ederek, o hazine-i uzmayı(en büyük hazine) kapatmak, belki tahrip etmek ve bir nevi ab-ı hayatı(hayat suyu) dağıtan o kevser menbaını kurutmak için çalışıyorlar. Âlem-i İslam içindeki kardeşliğin inkişafına(gelişmesine) en birinci, tesirli ve hararetli vasıtası olan tarikatlar aynı zamanda âlem-i küfrün ve siyaset-i Hıristiyaniyyenin, nur-u islamiyeti söndürmek için müthiş hücumlarına karşı dahi üç mühim ve sarsılmaz kal’a-i islamiyeden bir kal’asıdır. İstanbul’u beşyüzelli sene Hıristiyan âleminin karşısında muhafaza ettiren, İstanbul da beş yüz yerde fışkıran envar-ı tevhid(tevhid nurları) tekyelerde Allah Allah diyenlerin kuvvet-i imaniyeleri ve marifet-i ilahiyeden(Cenab-ı Hakk’ı tanıma) gelen bir muhabbet-i ruhaniye ile cuşu huruşlarıdır(coşkunluk).”

İşte ehl-i tasavvufun bin dört yüz senedir Müslümanların hayatındaki bu önemli fonksiyonunu kimse yok edememiştir. Çünkü İslam âlimlerine ve ariflere göre onların yolları, yolların en güzelidir. Sünnet-i Resulullah’tan kıl kadar sapmayan Allah dostlarını seven, destekleyen ve onların sevgisini insanların kalbine koyan Allah tır. Bu gün Türkiye de en popüler alanlardan birisi beklide birincisi artık tasavvuftur. Bazı farklı meşreplerdeki Müslümanlar bile tasavvufa büyük ilgi duymaktadırlar.

Başlarında kâmil bir mürşid bulunduran bazı tasavvufi ekoller çok hızlı bir şekilde hizmet ve irşad ağını geliştirmektedir. Hizmetler okyanusları aşmış, hemen dünyanın her yerine ulaşmıştır. Halkın bozulması âlimlerin bozulmasıyla olmaktadır. Türkiye de ve yabancı ülkelerdeki gerçek âlim ihtiyacını karşılamak ve halkı bozuk akımlardan koruyabilmek için hem Türkiye’de ve hem de Avrupa’da açılan medrese ve enstitülerde yüzlerce âlim yetiştirilmektedir.

Birçok dilde yayınlanan onlarca derginin yanında radyolar, tv kanalları ve yüzlerce tasavvufi kitabın piyasayı doldurması da tasavvufa olan ilgi ve eğilimin hızla arttığının en büyük göstergesidir.

Sadatlar’ın bazı il ve yurt dışı ziyaretleri çok büyük izdihamlara ve manevi fetihlere vesile olmaktadır. Uzak doğudan ve Afrika’dan bile Türkiye’ye mürşid ziyareti için kafileler düzenlenmektedir. Hafta sonları yapılan ziyaretlerde kalabalıklar beş on bin kişiyi bulmaktadır. Son yıllarda ilgi gösterenlerin tamamına yakını gençlerden oluşmaktadır. Toplumun her kesiminden insanlar âlimler, cahiller, öğrenciler, hastalar, esrar- eroin ve içki mübtelaları gibi milyonlar yeniden tutuşturulan Yesevi ocaklarına koşmaktadır. Artık Türkiye de sadatlar’ın mekânı ikinci Kasr-ı Arifan olmuştur. Bin yıl önce bu topraklara gönül erbabı dervişler tarafından çalınan sevgi ve marifet mayası yeniden çalınmıştır.

Gerçek mürşitler hiçbir zaman medyatik olmazlar. Onlar medyada değil insanların gönüllerinde yer bulurlar. Şöhret afettir ve şöhrete yönelik, riyakârane bir tavırda asla bulunmazlar. Onlar devlet ricali ile de beraber olmaktan hoşlanmazlar. İslam’ın izzet ve şerefini muhafaza ederler. Onların destekçileri medya değil Allah ve Resulüdür.

Artık iman ve amel noktasında büyük bir zafiyet içerisinde bulunanlar ve hatta yaptıkları ibadetlerle bir türlü itminana ulaşamayan ve bunun acısını kalplerinde duyan her kesimden insanlar koşarcasına kâmil zatların dergâhına gitmektedirler. Milyonlarca insanı bu zatlara götüren nedir? Bunlar kimseye davetiye göndermezler ama her an dünyanın her yerinden dertlerine derman arayan insanlar gelip giderler. Çünkü Allah dostlarında ilahi aşktan, marifetten kaynaklanan cazibe ve heybet vardır. Onlar insanların gönüllerini cezbederek, kalplere hükmederler ve insanların kalplerine girerler. Allah(cc)da insanları dostlarına, vesilelere sevk eder.

Zaman ahir zamandır ve bu zamanın evliyasının tasarrufu çok daha kuvvetlidir. Bu zatlar daha büyük ilahi destekle desteklenirler. Bu zamanda bu zatlara olan ihtiyaç her zamankinden daha çoktur. Zira bu devirde kalplerde her türlü hastalık neşv-ü nema bulmuş, nefisler azdıkça azmış ve fitneler her tarafı sarmıştır. Bu nedenle ihtiyaç ne kadar çok ise ilaç da ona göre ayarlanır.